ارایش دو لشکر امام حسین و یزید

[ویکی فقه] آرایش دو لشکر امام حسین و یزید. در کربلا قبل از آغاز جنگ دو طرف به آرایش لشکر خویش پرداختند، به این گونه که امام(علیه السلام) پرچم را به دست عباس بن علی(علیه السلام) دادند و میمنه سپاه را به زهیر بن قین و میسره را به حبیب بن مظاهر سپردند.
امام حسین (علیه السّلام) صبح عاشورا بعد از ادای نماز صبح لشکر خویش را که متشکل از ۳۲نفر سواره و ۴۰ نفر پیاده بود (اقوال دیگری درباره تعداد افراد امام حسین (علیه السّلام) وجود دارد که در جلد دو به آنها اشاره می شود)،
بلاذری، احمد، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۸۷.
عمر بن سعد نیز بعد نماز صبح لشکر خود را چنین آراست: عمرو بن حجاج زبیدی را بر جناح راست و شمر بن ذی الجوشن را بر جناح چپ گماشت. فرماندهی سوارکاران را به عزرة بن قیس احمسی و فرماندهی پیادگان لشکر خود را به شبث بن ربعی واگذار کرد و پرچم را به دست غلام خویش «هرید» داد و خود در قلب لشکر قرار گرفت.
خوارزمی، مقتل الحسین، ج۲، ص۴.
عمرو حضرمی چنین می گوید: هنگامی که عمر بن سعد لشکرش را به میدان آورد، فرمانده گروه اهل مدینه، عبدالله بن زهیر بن سلیم ازدی؛ و فرمانده گروه مذحج و بنی اسد، عبدالرحمن بن ابی سبره جعفی؛ و فرمانده گروه ربیعه و کنده، قیس بن اشعث بن قیس؛ و فرمانده گروه تمیم و همدان، حر بن یزیدریاحی بود. تمام این افراد در جنگ با امام حسین (علیه السّلام) و کشتن آن حضرت شرکت داشتند، مگر حر بن یزیدریاحی که به امام حسین پیوست و در رکاب آن حضرت شهید شد.
طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۴۲۲.
...

💡 گودریان از این میزان که تقریباً نیمی از توان گروه زرهی ۴ بود، توان رضایت نداشت و خواهان تعلق گرفتن دو لشکر دوم و پنجم زرهی با توان کامل که به تازگی از آلمان به جبهه شرقی منتقل شده بودند، به خود بود..

💡 دو لشکر چو تنگ اندر آمد به گرد زمین شد سیاه و هوا لاژورد

💡 مر آن هر دو لشکر چو نزدیک شد به گرد اندرون مرز تاریک شد

💡 ز ریگ و بیابان وز کوه و شخ دو لشکر بر این سان چو مور و ملخ

💡 ارتش داریوش و اسکندر از جاهای خود کنده به استقبال یکدیگر شتافتند و همین که دو لشکر در مقابل یکدیگر واقع شدند شیپورچی‌های طرفین شیپور حمله را دمیدند و از هر دو سپاه نعرهٔ جنگی برآمد.

💡 چند روزی دو لشکر مقابل یکدیگر بودند و جنگ و تلاقی روی نمی‌داد.