دره مران

دره مران. [ دَرْ رَ م َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان گوران شهرستان شاه آباد. واقع در 38هزارگزی شمال باختری گهواره و 6هزارگزی دوشمیان، کنار رودخانه زمکان، با350 تن سکنه. آب آن از رودخانه زمکان و شراب هلول و راه آن مالرو است. اهالی آن از تیره تفنگچی هستند و زمستان برای تعلیف احشام خود به گرمسیر جگیران میروند. این ده در دو محل واقع به علیا و سفلی مشهور است و سکنه ٔعلیا 200 تن است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

دهی است از دهستان گوران شهرستان شاه آباد

💡 مرا به علت بیگانگی ز خویش مران که دوستان وفادار بهتر از خویشند

💡 این همی گفت که من بر اثرم گرم مران وان همی گفت که من بر عقبم تیز متاز

💡 می‌دهم جان روز و شب در کار دوست گو مران از پیش اگر در کارمش

💡 این آهوی رمیده که اندر کمند تست او را مران که با سگ کوی تو خو گرفت

💡 مران جای را داشتندی چنان که مر مکه را تازیان این زمان

💡 خاکساران رهت را ز نظرگاه مران هیچ سلطان نکند منع تماشایی را