ابوالوالید ابن احمر

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَحْمَر، ابوالوالید، اسماعیل بن یوسف بن خزرجی، ادیب، شاعر، فقیه و مورخ سدة ۸ -۹ق /۱۴- ۱۵م و از مقربان خاص ابوعنان مرینی در مغرب بود.
مخلوف کنیه او را ابوالفدا (؟) آورده است «احمر» شهرت یکی از نیاکان او بوده است. تاریخ ولادت او معلوم نیست، اما دایه به استناد برخی قراین تولد او را بین ۷۲۵-۷۲۷ق / ۱۳۲۵/۱۳۲۷م حدس زده است. او که نسب به بنو نصر، حکام غرناطه، می رساند به گفته خود درپی اختلافاتی که در اندلس با عموزادگان خویش (ملوک احمر) و فرمانروایان بنونصر داشت به ناچار جلای وطن کرد و به مغرب، دیار بنومرین، روی آورد، زیرا که ملوک احمر ریختن خون او را مباح دانسته بودند. گویا ابن احمر اندلس را به عهد امیر یوسف اول (حک: ۷۲۵ق - ۷۳۳ق ) و هنگامی که پدرش برای مأموریتی به بِجایه گسیل شده بود، ترک گفته و هنگامی که به مغرب پای نهاده است که ابوالحسن علی مرینی بر اریکة قدرت بوده است.
ارتباط با سلاطین مرینی
ابن احمر از مقربان خاص ابوعنان پسر ابوالحسن مرینی شد و تا مرگ او، پیوسته مصاحبش بود، چنانکه در ۷۵۸ق /۱۳۵۷م که ابوعنان به افریقیه لشکر کشید، ابن احمر را نیز به همراه برد. با مرگ ابوعنان اقتدار سلاطین مرینی رو به زوال نهاد و وزرا، کاتبان و حاجبان بر امور چیره گشتند و پیوندِ ابن احمر نیز با بارگاه سلاطین سست شد و حاجبان و کاتبان بر اریکة قدرت نشستند و ابن احمر آنان را ضمن مدایحی ستود.
وفات
ابن احمر در فاس درگذشت و تاریخ وفات وی به درستی دانسته نیست، ابن قاضی آن را در ۸۰۷ق و تنبکتی در ۸۱۰ ق دانسته است.
استادان
...

💡 این نطق ممتازالسلطنه اثر مثبت بخشید و به‌رغم سعایت کشورهای مسیحی و بالکان هلال احمر به عنوان پرچم امدادرسانی کشورهای مسلمان مورد تصویب قرار گرفت.

💡 از شرم روی تست که هر شام می شود در روضهٔ فلک چو گل احمر آفتاب

💡 از گداز جسم، خون خویش خوردن غافلی است درد اگر در باده احمر نباشد گو مباش

💡 امکانات فرهنگی: نگارخانه – نمایشگاه – کانون‌های دانشجویی (متشکل از۷ کانون: نماز- فیلم و عکس- هلال احمر – هنری- مددکاری یا ایستگاه مهرو شعر و ادب)

💡 مینا فروش چرخ ز مینا هر آنچه ساخت سوگند یاد کرد که یاقوت احمر است

💡 بيانات امام خمينى در جمع روحانيون، گروهى از ايرانيان و شوراى منتخببيمارستانهاى هلال احمر امارات متحده عربى