ابن حاج ابوالحسن محمد بن عبدالله تجیبی

[ویکی فقه] اِبْن ِ حاج، ابوالحسن، محمد بن عبدالله تُجیبی (۵۷۴ -۶۴۱ق / ۱۱۷۸-۱۲۴۳م )، نحوی و ادیب مغربی است.
او از مردم قرطبه بود و نزد گروهی که مشهورترین آنان ابن بقی و ابن حوط الله (ه م ) اند، دانش آموخت.
محمد بن عبدالله ابن ابار، التکملة لکتاب الصلة، ج۱، ص۶۵۴، به کوشش عزت عطار حسینی، قاهره، ۱۳۷۵ق / ۱۹۵۶م.
او دانشمندی مبرز، خوش خط با ظاهری آراسته بود. مدتی عهده دار شغل قضا در غرناطه و جزیرة الخضراء شد و در همین مقام به درستکاری و عدالت شهرت یافت.
محمد مراکشی، الذیل و التکملة، ج۶، ص۲۹۷، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۹۷۳م.
ابن حاج به دعوت خلیفه رشید موحدی که از ۶۳۰ تا ۶۴۰ق بر مراکش فرمان می راند به آنجا سفر کرد و تعلیم و تربیت فرزند او را به عهده گرفت و سرانجام در مراکش درگذشت.
محمد مراکشی، الذیل و التکملة، ج۶، ص۲۹۷، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۹۷۳م.
...

💡 گوشهٔ دیلمان در موسیقی منطقهٔ گیلان رایج بوده‌است. در ردیف موسیقی ایرانی این گوشه اصالتاً جزئی از آواز دشتی (که ریشه در منطقهٔ دشتستان در جنوب ایران دارد) نبوده و برای نمونه در ردیف میرزاعبدالله و ردیف آقاحسینقلی نامی از آن برده نشده‌است. افزودن این گوشه به ردیف آواز دشتی توسط ابوالحسن صبا انجام شد و بعداً در ردیف آوازی عبدالله دوامی نیز (به نقل از محمود کریمی جزو آواز دشتی قرار گرفت.

💡 علینقی خاموشی یکی از شش پسر میرزا عبدالله خاموشی (تقی، محمد علی، ابوالحسن، علینقی، مرتضی و محسن) است. آن‌ها شش خواهر و شش برادر بودند و علینقی سومین فرزند این خانواده بزرگ بود. پدرش، سیدعبدالله، از ۱۶ تا ۶۵ سالگی در بازار تهران کار می‌کرد و بیش از ۴۵ سال در یک خانه در محله خانی‌آباد زندگی متوسطی داشت و در همان خانه، سال‌ها جلسات قرآن و مجالس روضه‌خوانی برگزار می‌کرد.