[ویکی نور] «ابوالحسن محمد بن عبدالله بن عباس» متوفی 381ق، فقیه، ادیب و نحوی می باشد. وی داماد ابوسعید سیرافی بود. ابوعلی اهوازی نزد وی درس خواند.
انوشه، حسن، «فرهنگ زندگی نامه ها»، ص804، تهران، مرکز نشر فرهنگی رجاء، 1369.
علل النحو / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نسب آن حضرت چنين است: محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب كه نامش شبية الحمد است بنهاشم كه نامش عمرو است بن عبد مناف كه نامش مغيره است بن قصى كه نامش زيد است بنكلاب بن مرة بن كعب بن لؤ ى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر كه او را قريشگويند بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان.
💡 من محمد بن عبدالله الى هرقل عظيم الروم، سلام على من اتبع الهدى اما بعد، فانى ادعوكبد عاية الاسلام، اسلم تسلم، يوتك الله اجرك مرتين، فان توليت فانما عليك اثم الاريسين و قل يا اهل الكتاب تعالوا الى كلمه سواء بيننا و بينكم، الا نعبد الا الله و لانشرك به شيئا، و لا يتخذ بعضتا بعضا اربابا من دون الله، و فان تولوا و فقولوااشهدوا بانا مسلمون. )
💡 محمد بن عبدالله، از نوادگان حسن بن على بن ابى طالب (ع )، هنگامى كه عليه منصور،خليفه عباسى، قيام كرد و مردم شهر مدينه با وى به خلافت بيعت كردند، طى نامهمفصلى كه در پاسخ نامه منصور نوشت، دلايلى آورده و ثابت كرده است كه او از منصوربراى احراز خلافت و به دست گرفتن زمان امور مملكت شايسته تر است. او از جمله چنيناستدلال كرده است.
