کلب اعظم

( ~. اَ ظَ ) [ ع. ] (اِمر. ) سگ بزرگ. یکی از صورت های فلکی جنوبی که به شکل سگ بزرگی فرض شده است و ستارة پُر نور و معروف آن شعرای یمانی یا تیشتر است.

صورت فلکی واقع در نیمکره جنوبی آسمان که شعرای یمانی درخشانترین ستاره آسمانی را در بر دارد و آن بشکل سگی بزرگست: کلب اکبر سگ بزرگ کلب الجبار.

سگ بزرگ. یکی از صورت‌های فلکی جنوبی که به شکل سگ بزرگی فرض شده‌است و ستارة پُر نور و معروف آن شعرای یمانی یا تیشتر

💡 تو بیچون آمدی در عرش اعظم از آن دم بیشکی در سوی آن دم

💡 تا زلف و لب تو شد پدیدار گم شد شب قدر و اسم اعظم

💡 جان او مرآت حسن لایزال قلب او میدان که عرش اعظم است

💡 در سواد اعظم فقر است آنک نقطهٔ کلی به اکراهت دهند

💡 کهف امم اتابک اعظم ‌که شخص اوست آفاق را امان و شهنشاه را امین

💡 به عزم رزم چو از ری به رای و تدبیرت کشید رایت و لشکر شهنشه اعظم