کلب اعظم
فرهنگ معین
( ~. اَ ظَ ) [ ع. ] (اِمر. ) سگ بزرگ. یکی از صورت های فلکی جنوبی که به شکل سگ بزرگی فرض شده است و ستارة پُر نور و معروف آن شعرای یمانی یا تیشتر است.
فرهنگ فارسی
صورت فلکی واقع در نیمکره جنوبی آسمان که شعرای یمانی درخشانترین ستاره آسمانی را در بر دارد و آن بشکل سگی بزرگست: کلب اکبر سگ بزرگ کلب الجبار.
ویکی واژه
سگ بزرگ. یکی از صورتهای فلکی جنوبی که به شکل سگ بزرگی فرض شدهاست و ستارة پُر نور و معروف آن شعرای یمانی یا تیشتر
جمله سازی با کلب اعظم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تو بیچون آمدی در عرش اعظم از آن دم بیشکی در سوی آن دم
💡 تا زلف و لب تو شد پدیدار گم شد شب قدر و اسم اعظم
💡 جان او مرآت حسن لایزال قلب او میدان که عرش اعظم است
💡 در سواد اعظم فقر است آنک نقطهٔ کلی به اکراهت دهند
💡 کهف امم اتابک اعظم که شخص اوست آفاق را امان و شهنشاه را امین
💡 به عزم رزم چو از ری به رای و تدبیرت کشید رایت و لشکر شهنشه اعظم