نعیم الله بهرائچی

[ویکی فقه] بَهرائِچی، نعیم الله، از صوفیان طریقه نقشبندیّه در شبه قاره هند بود.
وی در ۱۱۵۳ به دنیا آمد و از سادات علوی بود.
پدرانش به سلاطین وابسته بودند و از آنان لقب «مَلِک» دریافت کرده بودند.
تحصیلات
بهرائچی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی، برای طیّ مراتب سیر و سلوک ابتدا نزد شیخ محمد جمیل، خلیفه میرزامظهر جان جانان، رفت و از او اذکار طریقه نقشبندیه را فرا گرفت.
بعد از مدتی به دهلی رفت و به خدمت میرزامظهر (متوفی ۱۱۹۵) رسید و خلیفه او شد.
تدریس
پس از تکمیل مراحل سلوک در طریق نقشبندیّه، قادریّه، چشتیّه و سهروردیّه از میرزامظهر کسب اجازه مطلق نمود و به دعوت و ارشاد در بهرائچ (در ایالت اوتارپرادِش) مشغول شد.
وی به خدمت ضیاءالله نقشبندی و محمدکاظم قلندر کاکوروی (متوفی ۱۲۲۱) مؤسس خانقاه کاظمیه کاکوری و قاضی ثناءالله پانی پتی صاحب تفسیر مظهری نیز رسیده بود.
وفات
...

💡 جز به یغما نرسد سلطنت ملک نعیم رحمت از شحنه بازار گنه‌کاری‌هاست

💡 گر نعیم هر دو عالم یا بی اندر آستین جمع کن در دامن ترک وبیفشان بر مگیر

💡 که نقل رند ز مستان لم‌یزل خوشتر ز میوهای بهشت و نعیم رضوانست

💡 ز دوزخ است چه پروا ستاره سوخته را سمندر آتش سوزان نعیم می داند

💡 یا رب بمذهب که بود سوختن روا آنرا که پرورند بناز و نعیم خویش