فرهنگستان زبان و ادب
{equatorial trough} [علوم جَوّ] کمربند تقریباً پیوستۀ کم فشار واقع در میان کمربندهای پرفشار جنبِ حارّه ای نیمکره های شمالی و جنوبی متـ. استوای هواشناختی meteorological equator
{equatorial trough} [علوم جَوّ] کمربند تقریباً پیوستۀ کم فشار واقع در میان کمربندهای پرفشار جنبِ حارّه ای نیمکره های شمالی و جنوبی متـ. استوای هواشناختی meteorological equator
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از جمله مهمترین تأثیرات این اقیانوس بادهای موسمی است که در سرتاسر جنوب شبه قاره هند و آسیای جنوب شرقی باعث ایجاد بارانهای فصلی و همچنین جریانهای آبگرم استوایی میشود. این اقیانوس از شمال به آسیا، از غرب به آفریقا، از شرق به استرالیا و از جنوب به اقیانوس منجمد جنوبی منتهی میشود. ۳۷ کشور در کرانه و ۱۷ کشور از آبراهههای کوچکتر به این اقیانوس راه دارند.
💡 میسیونز با آب و هوایی نیمه استوایی یکی از مرطوبترین مناطق کشور به حساب میآید. از پوشش گیاهی ایالت برای پرورش گله استفاده میشود.
💡 تا دهههای اخیر، در ساحل عاج، بیش از هر کشور دیگر در غرب آفریقا، ذخایر مفید الوار وجود داشت. منطقه تحت پوشش جنگلهای بارانی بین سالهای ۱۹۰۰ و ۱۹۶۰ به نصف کاهش یافت و این روند ادامه داشت - اکنون بیشتر جنگلهای این کشور ناپدید شدهاند. پارک ملی تای، در جنوب غربی ساحل عاج، بزرگترین اثر دست نخورده جنگلهای استوایی قدیمی در غرب آفریقا را تشکیل میدهد و در سال ۱۹۸۲ به عنوان میراث جهانی ثبت شد.
💡 معمولاً میوه و ترهبار عرضه شده در بازار شناور، از مزارع و باغهای نزدیک آورده میشوند. میوهها و سبزیجات استوایی مانند موز، ژاکفروت، مژکی، انبه، آناناس، میوه اژدها، میوه ستارهسان و نارگیل تازه از جمله محصولات عرضه شده در بازار شناور هستند.
💡 جنگلهای پهنبرگ مرطوب حارّهای و جنبحارّهای یا جنگلهای مرطوب حارّهای یا همان جنگلهای استوایی که در جنوب شرق آسیا پراکنش دارند، به سبب بارش بسیار، خاک آبرفتی و هوای گرم و مرطوب به وجود آمدهاند.
💡 برخی دیگر نیز آن را برگرفته از «بل» یا «پهل» فارسی به معنای پهلوان و «اوچ» سنسکریت، برابر واژه «اوز» در زبان استوایی، به معنای بلند، و بر روی هم به معنای «پهلوان بُرز و بلند» معنا کرده و گفته آمد که قوم جَت (=جات یا زُط، از اقوام شناخته شده بلوچستان) که در عهد ساسانیان و پیش از بلوچان به سرزمین کنونی بلوچستان آمده بودند، تازه واردان را که بلند بالاتر و نیرومندتر از خود دیدند، «بلوچ» نامیدند.