مویه زدن

مویه زدن. [ مو ی َ / ی ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) فریاد زدن. نوحه کردن. گریه و زاری نمودن. مویه کردن:
بسازید نوحه به آواز رود
به بربط همی مویه زد با سرود.فردوسی.و رجوع به مویه و مویه کردن شود.

فریاد زدن ٠ نوحه کردن ٠ گریه و زاری نمودن ٠

💡 نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم به مویه‌هایِ غریبانه قِصه پردازم

💡 کجا به بزم تو گنجاییم بود هر چند ز مویه بی تو چو مویی شدم ز ناله چو نال

💡 تا گشت گرفتار سر زلف تو خواجو چون موی شد از مویه و چون نال زناله

💡 به ایران چو آمد خبر زین نبرد زن و مرد و کودک همه مویه کرد

💡 ای از بر من دور همانا خبرت نیست کز مویه چو مویی شدم از ناله چو نالی