مناسب غریب

[ویکی فقه] مناسب غریب، وصف مناسبی با اعتبار شرعی نوع آن در نوع حکم می باشد.
مناسب غریب، از اقسام مناسب معتبر بوده و عبارت است از مناسبی که شارع نوع آن را در نوع حکم معتبر دانسته است، مانند: وصف طعام بودن که وصف مناسب با حرمت ربا در گندم است.
علت نام گذاری
علت این که این وصف را غریب می گویند، این است که شارع فقط نوع آن را در نوع حکم معتبر شمرده است و جنس آن را در نوع حکم و یا نوع آن را در جنس حکم معتبر ندانسته است.
اختلاف در تعریف مناسب غریب
نکته اول:در تعریف مناسب غریب، اختلاف است. تعریفی که ارایه شد، مورد قبول « ابن حاجب » و بعضی از « شافعیه » است، اما « غزالی » و اصولیون حنفیه گفته اند: وصف غریب، وصفی است که شارع جنس آن را در جنس حکم معتبر شمرده است.
نکته دوم
...

💡 از چشم من نهانی ای آب زندگانی وصلت مناسب آمد سیمرغ و کیمیا را

💡 ای سرو گلندام که داری کمر از مو بر مو کمری نیست مناسب مگر از مو

💡 نباشد غیر یکضوء آن مراتب ولی هر رتبه در حدی مناسب

💡 ملک دل نیست مناسب که بماند ویران از چه معمور نباشد چو تو شاهی دارد

💡 لیک از نظم گران سنگ مناسب‌تر نیست آن چه در پای تو ای کوه وقار اندازد

💡 مناسب لب لعلت حدیث بایستی جواب تلخ بدیعست از آن دهان ای دوست