غراب نوح

غراب نوح. [ غ ُ ب ِ ] ( اِخ ) کلاغی است که نوح ( ع ) فرستاد تا از چگونگی طوفان آب پیغام آورد و رفت و برنگشت. رجوع به البیان و التبیین چ 1932م. ج 3 ص 179 و غراب ابقع شود.

کلاغی که نوح ۴ فرستاد با از چگونگی طوفان پیغام آورد و او رفت و باز نگشت.
کلاغی است که نوح فرستاد تا از چگونگی طوفان آب پیغام آورد و رفت و برنگشت

💡 ای صلح کل چو شمس ز مشرق طلوع کن تا تیغ های خشک زند زنگ در غراب

💡 غراب شب بر زلف وی آشیان دارد که صبح ناز سپید آن سیه غراب گرفت

💡 بشاخ سوسن نازک قریب شد قمری ز برگ گلبن چابک غریب گشت غراب

💡 مسعود از آن چو باز به بند او فتاده زیرا ز فال زجر برآمد غراب تو

💡 گر بر غراب همت او سایه‌گسترد طاوس‌وار جلوه دهد خویش را غُراب

💡 دلاور همان دم ز جا جست چست به پشت غراب اندر آمد نخست