غده ٔ تیموس

غده تیموس. [ غ ُدْ دَ / دِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غده ای است که در جلو قصبةالریة و یا محل انشعاب دو شاخه قصبةالریة ( برونش ها ) قرار گرفته و در قسمت فوقانی قفسه سینه و عقب استخوان جناغ سینه واقع است. غده ای است صاف و به علت رگهای زیاد قرمزرنگ و به واسطه چربی زیادی که دارد رنگش قرمزمتمایل به سفیدی است. وزن آن در حدود 30 گرم است. این غده در اطفال مخصوصاً در سن 2-5 سالگی رشدش زیاد است ولی به تدریج از حجم آن کم شده و در اشخاص بالغ به کوچکی نخود می شود و دیگر ترشح آن زیاد نیست و تأثیری در بدن ندارد. این غده که در رشد و نمو بدن در طفولیت به کار میرود، در حین نمو و رشد کودک در نمو استخوان و اعضای تناسلی فعالیت دارد. علاوه بر چربی غده ترکیبات فسفر و نوکلئین و اسید تیمونوکلوئنیک دارد و مخزنی از نوکلئوپروتئید است. در کوچکی این غده کارش تهیه گلبول سفید است و چون جنین خیلی احتیاج به گلبول سفید دارد همچنین بچه شیرخوار تا زمانی که احتیاج به گلبول سفید دارد این غده نمو می کند، و لنفوسیت یا لوکوسیت تهیه می کند. پس از 3سالگی کوچک می شود و عقده های لنفاوی کار آن را انجام میدهند. با برداشتن این غده و یا از بین بردن آن در اثر اشعه ایکس لاغری و سوء مزاج مفرط ظاهر می گردد و در حیوان یک خرفتی فوق العاده دیده می شود. بزرگی و عظم این غده بیشترعوارض فشاری را نشان میدهد یعنی غده در سینه به عناصر مجاور فشار می آورد و باعث نفس تنگی، اختلالات صدا، وسرفه، کبودی لبها و دستها می گردد و ضمناً گاهی در اطفال عوارضی مشاهده می شود به اسم حالت تیمولنفاتیک که غده تیموس و عقده های لنفاتیک هر دو نمو می کنند. این اطفال حساسیت زیادی درامراض عفونی دارند. بزرگی تیموس مرگ ناگهانی را نیزسبب می شود. در داروسازی به واسطه فسفر زیادی که این غده دارد از پودر غده استفاده می کنند. ( کالبدشناسی و فیزیولوژی دکتر نیک نفس چ دانشگاه صص 308 - 309 ).

غده ایست که در جلو قصبه الریه و یا در محل انشعاب دو شاخه قصبه الریه قرار گرفته و در قسمت فوقانی قفسه سینه و عقب استخوان جناغ سینه واقع است

💡 بافت لنفاوی در بسیاری از اندام‌های بدن، به خصوص گره‌های لنفاوی و نیز در فولیکول‌های لنفاوی که در دستگاه گوارش وجود دارند، مانند لوزه‌ها، قرار دارد. دستگاه لنفاوی همچنین شامل همه ساختارها از جمله رگ‌های لنفی که وظیفه گردش و تولید لنفوسیت (سلول‌های لنفاوی) را به عهده دارند است که شامل طحال، تیموس، مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی مرتبط با دستگاه گوارش می‌شوند.

💡 در طول بلوغ سلول‌های تی در تیموس انواع نابالغ که بتوانند آنتی‌ژن را با میل پیوندی بالا شناسایی کنند حذف خواهند شد و سلول‌های باقی مانده نیز به سلول تی تنظیمی تبدیل می‌شوند.

💡 بافت لنفاوی در بسیاری از اندام‌های بدن، وجود دارد،به خصوص در گره‌های لنفاوی و نیز در فولیکول‌های لنفاوی که در دستگاه گوارش وجود دارند، مانند لوزه‌ها، هم قرار دارد. دستگاه لنفاوی همچنین شامل همه ساختارهایی است که وظیفه گردش و تولید لنفوسیت (سلول‌های لنفاوی) را به عهده دارند که شامل طحال، تیموس، مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی مرتبط با دستگاه گوارش می‌شوند.

💡 رگ‌های لنفاوی آوران تنها در غدد لنفاوی یافت می‌شوند که این نکته کاملاً بر خلاف وجود رگ‌های لنفی وابران که آب میان بافتی را از گره‌های لنفی به جاهای دیگر حمل می کنند، در تیموس و طحال است.

💡 وجود مشکلات در تیموس می‌تواند باعث توقف فعالیت و در نتیجه کاهش در تعداد لنفوسیت‌های-تی شود و سبب ابتلای شخص به بیماری‌های خودایمنی مانند میاستنی گراویس یا بیماری APS-1 شود. دانشمندان از دورهٔ یونان باستان از وجود این عضو در بدن با خبر بودند، اما در مورد وظیفه و عملکرد این عضو تا دهه ۱۹۶۰ میلادی اطلاعات دقیقی وجود نداشته‌است.