علی قرمطی

علی قرمطی. [ ع َ ی ِ ق ِ م َ ] ( اِخ ) ابن فضل بن احمد قرمطی. از کسانی است که مدتی بر یمن حکومت کردند. وی نخستین بار در سال 290 هَ. ق. در کوه مسور ( واقع در کوکبان یمن ) شروع به دعوت برای مهدی منتظر ( ع ) کرد و عده کثیری از مردم قبایل به وی گرویدند و او زبید و صنعاء را نیز به تصرف آورد و ادعای پیغمبری کرد و مدت سیزده سال با قدرت تمام سلطنت داشت به طوری که مؤذن وی در اذان میگفت «اشهد أن علی بن الفضل رسول اﷲ». او «مذیخرة» را که از اعمال صنعاء بود به پایتختی خویش انتخاب کرده بود و در سال 303 هَ. ق. مسموم گشت و گویند که طبیبی بغدادی به نام «شریف » اورا مسموم کرد. ( از الاعلام زرکلی چ دوم ج 5 ص 135 ).

ابن فضل بن احمد قرمطی از کسانی است که مدتی بر یمن حکومت کردند وی نخستین بار در سال ۲۹٠ قمری در کوه مسور ( واقع در کوکبان یمن ) شروع بدعوت برای مهدی منتظر ( ع ) کرد و عده کثیری از مردم قبایل بوی گرویدند و او زبید و صنعائ را نیز بتصرف آورد و ادعای پیغمبری کرد و مدت سیزده سال با قدرت تمام سلطنت داشت بطوریکه موذن وی در اذان میگفت اشهد ان علی بن الفضل رسول الله او مذیخره را که از اعمال صنعائ بود به پایتختی خویش انتخاب کرده بود و در سال ۳٠۳ قمری مسموم گشت و گویند که طبیبی بغدادی بنام شریف او را مسموم کرد

💡 حسن قرمطی، از مهم‌ترین فرمانروایان سلسله قرمطیان در این شهر درگذشته است.

💡 یوگنی برتلس خاورشناس روسی دربارهٔ سابقهٔ قرمطی‌ها می‌نویسد:

💡 حمله به مکه نماد گسست قرمطیان از جهان اسلام بود. باور بر این بود که هدف از این کار، تجلی بازگشت منجی بوده است که چرخه نهایی جهان را به وجود می‌آورد و دوران اسلام را به پایان می‌رساند.

💡 حمله قرمطیان به عراق، یورش گسترده قرمطیان به منطقه شهری عراق در خلافت عباسی بود که از پاییز ۹۲۷ آغاز شد و تا تابستان ۹۲۸ ادامه یافت.

💡 نه قلعه ماند که نگشاد و نه سپه که نزد نه قرمطی که نکشت و نه گبر و نه کافر