علی تقوی

علی تقوی. [ ع َ ی ِ ت َ ق َ ] ( اِخ ) ابن حسین بن ابراهیم بن حسن اخوی تقوی. شاعربود و نسب خود را به موسی مبرقعبن امام الجواد محمدتقی ( ع ) می رساند. وی در سال 1335 هَ. ق. درگذشت. اورا دیوانی است که میرزا محمدعلی عبرت آن را جمعآوری کرده است. ( از الذریعه آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 741 ).

ابن حسین بن ابراهیم بن حسن اخوی تقوی شاعر بود و نسبت خود را به موسی مبرقع بن امام الجواد محمد تقی ع میرساند وی در سال ۱۳۳۵ قمری درگذشت او را دیوانی است که میرزا محمد علی عبرت آنرا جمع آوری کرده است

💡 خواهم ز بس پرده تقوی بدر افتم چندی بزبان همه کس چون خبر افتم

💡 بهشت روی جانان هست معنی که معنی دارم اندر عین تقوی

💡 بیا برگو زحال زهد و تقوی به پیش کیست این معنی و دعوی

💡 بساز توشه تقوی ز بهر راه که تو رسی ز توشه تقوی به منزل الا

💡 راه تقوی رویم و نندیشیم که ز یاران به منزل پیشیم