شیشه گیری

شیشه گیری. [ شی ش َ / ش ِ ] ( حامص مرکب ) شیشه گیر شدن. صفت یا حالت شیشه گیر. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شیشه گیر شود.

شیشه گیر شدن صفت یا حالت شیشه گیر

💡 پایم ز کوی او چه عجب گر بریده شد تا کی به روی شیشه ی دل ها توان گذشت؟

💡 چو شیشه خون من ار محتسب به خاک بریزد دمی چو موج نخواهم گذشتن از سر ساغر

💡 نشد از دل غبار از شیشه و پیمانه برخیزد مگر ابری زبحر گریه مستانه برخیزد

💡 گاه در جامه فانوس هم آتش گیرد عجبی نیست اگر شیشه زصهبا سوزد

💡 مرا مجال سخن، بادهٔ زلال دهد که شیشه ره به پریخانهٔ خیال دهد

💡 در خرابات محبت شیشه بی ظرف نیست ذره ای بر سر کشد رطل گران آفتاب