شلو بینی

شلوبینی. [ ش َ ] ( اِخ ) ابوعلی عمربن محمد شلوبینی از دی اشبیلی نحوی؛ متوفای 745 هَ. ق. او راست: توطئة فی النحو. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شلوبین شود.

ابو علی عمر بن محممد شلو بینی از دی اشبیلی نحوی.

💡 رختهایی که تو بینی همه با دوست نکوست جامها را چو محل گر نبود در بریار

💡 جائی ار باید که عفو و عذر خواست ننگ نبود خواه اگر بینی به جاست

💡 تا هر آن نقشی که حاصل باشد اندر نیمه‌ای بینی اندر نیمهٔ دیگر چو اندر وی روی

💡 توئی تست حجاب تو اگر رفت توئی یار بینی که عیانست ز پیدا و نهفت

💡 محبت تو من از بیم خصم می پوشم وگرنه اینکه تو بینی هزار چندان است

💡 ز سودای سر زلفش پریشانست حال دل اگر زلفش به دست آری پریشان مو به مو بینی