شعر الارض

شعرالارض. [ ش َ رُل ْ اَ ] ( ع اِ مرکب ) جعدة. ادیانطن. پرسیاوشان. شعرالجبار. لحیةالحمار. شعرالجن. وصیف. ساق اسود. کزبرةالبثر. شعرالخنازیر. جعدةالقنا. ساق الوصیف. شعرالغول. ( یادداشت مؤلف ). سانقة. شعرالغول. ( از ذخیره خوارزمشاهی ). نباتیست که بابیخ از زمین برخاسته شود و رنگ او سرخ بود که به سیاهی زند. ( از تذکره صیدنه ابوریحان بیرونی درباره ٔشعرالغول ). گیاهی است بی ساق و ثمر و منحصر در اوراق خشن شبیه به سرخس و مایل به سیاهی و بیخش سیاه و پرریشه، و آن غیر از پرسیاوشان است و در تنقیه سینه قوی تر از آن است. ( از تحفه حکیم مؤمن در ماده شعرالغول ). و رجوع به پرسیاوشان و مترادفات دیگر شود.

( اسم ) پرسیاوشیان
جعده ادیانطن پرسیاوشان شعر الجبار وسیف.

💡 او لم ينظروا فى ملكوت السموت و الارض وما خلق الله من شى ء و ان عسى ان يكون قد اقترب اجلهم فباى حديث بعده يؤ منون (185)

💡 (و در سوره جاثيه (آيه 3 تا 5): ان فى السموات و الارض لايات للمومنين. و فىخلقكم و ما يبث من دابة آيات لقوم يوقنون. و اختلافالليل و النهار و ما انزل الله من السماء من رزق فاحيابه الارض بعد موتها و تصريفالرياح آيات لقوم يعقلون ).(65)

💡 اين آيه شريفه، شامل دو مطلب است؛ اول:(( يسئله من فى السموات و الارض ))) ماانسانها هيچ يك از علل و عوامل (عدمى ) را (بود)ها را جابجا مى كنيم و چيزهايى راكه در عالم هست در اثر بجا در اختيار گرفته و از آنها استفاده مى كنيم. و به اصطلاحفلسفه (معطى التحرك ) هستيم نه (معطى الوجود).

💡 جعل الله الكعبة البيت الحرام قيما للناس و الشهر الحرام و الهدى و القلئد ذلكلتعلموا ان الله يعلم ما فى السموت و ما فى الارض و ان اللهبكل شى ء عليم (97)

💡 قـل الله اعـلم بـمـا لبـثـوا له غـيب السموات و الارض ابصر به و اسمع ما لهم من دونه منولى و لا يشرك فى حكمه احدا(26)

💡 و از لطائف قرآن كريم تعبيرى است كه در آيه مورد بحث از زندگى زمينى كرده وفرموده: (فى الارض يمشون مطمئنين ) زيرا رفتن وانتقال مكانى از اين سو به آن سوى زمين، و قرار داشتن تحت جاذبه زمين از روشن ترينخواص زندگى مادى زمين است.