سور تلادی

[ویکی فقه] سور تلادی یا سور عتاق به پنج سوره نازل شده در مکه در آغاز نزول وحی اطلاق می شود.
«عتاق» جمع «عتیق» و به معنای کهنه و قدیم، و «تلاد» نیز به معنای هر چیز قدیمی بابرکت و یا متصف به صفات کمال است، همچون مالی که سرمایه اولیه برای کسی بوده و بعد رشد کرده و زیاد شده و یا دوست قدیمی آزموده و مورد اطمینان.
تعریف سور تلادی
به سوره هایی که در آغاز نزول وحی در مکه نازل شده و به پیامبر تعلیم داده شدند و بعد سوره های دیگر به آن ها اضافه شد «سور عتاق»، «سور تلادی» و «عتاق اول» می گویند که شامل پنج سوره: اسراء، کهف، مریم، طه و انبیاء است. علامه طباطبایی در تفسیر المیزان سوره تکویر و نون را نیز از عتاق یا عتائق شمرده است.

💡 تلادی در میان منابع ماده ۳۸ مهم‌ترین منبع و پایه برای تشکیل قاعده آمره را عرف بین‌المللی می‌داند.

💡 تلادی مبنای گزارش خود را ماده ۵۳ کنوانسیون وین قرارداده ولی اضافه می‌نماید که کمیسیون حقوق بین‌الملل خود را محدود به این ماده نمی‌کند.