سنت های الهی در پاداش و کیفر دنیوی

[ویکی فقه] صحنه تاریخ همچون دیگر صحنه ها، سرشار از مجموعه ای از پدیده هاست؛ همان گونه که صحنه های کیهانی یا فیزیکی و یا گیاهی، لبریز از پدیده ها و نمودارهاست و چنانچه پدیده ها و نمودارهای مربوط به هر یک از صحنه های مذکور، سنت ها و قوانینی دارند که قابل انکار نیست؛ مسائل تاریخی نیز دارای قوانین خاص به خود می باشند و جامعه انسانی نیز مانند سایر مخلوقات الهی، تحت این سنن و قوانین به حیات خود ادامه می دهد. بی شک اصول و قوانین برخاسته از علم و حکمت خداوندی، برخلاف قوانین مرسوم در میان مردم جهان، دست خوش دگرگونی و تغییر نشده و تا ابد، در بستر تاریخ جریان خواهد داشت. این قوانین هم بر اقوام گذشته حاکم بوده هم بر اقوام امروز و آینده حکومت خواهد کرد. سنت امتحان و ابتلا، فرستادن پیامبران و یاری آن ها، پیروزی مؤمنان و شکست کفار، پاداش و کیفر دادن در مقابل اعمال نیک و بد در دنیا و آخرت و مانند این ها جزء این سنت های جاویدان و غیر قابل تغییر خداوند می باشد که در قرآن مجید به آن ها اشاره شده است.
منظور از سنت های الهی که در آیات متعددی از قرآن به آن اشاره شده، قوانین ثابت و اساسی تکوینی یا تشریعی الهی است که هرگز در آن دگرگونی روی نمی دهد. این قوانین هم بر اقوام گذشته و هم بر همه اقوام در طول تاریخ، حکومت خواهد کرد سنت های الهی، نمود جلوه ای از قدرت بی منتهای خداوند قادر حکیم و بیانگر لزوم تسلیم انسان در برابر اراده اوست. بی تردید انسان با شناخت این سنت ها معتقد می شود که در بروز حوادث تلخ و شیرین روزگار، سنن و قوانینی حاکم است و برای اینکه انسان بتواند بر سرنوشت خود حاکم شود، باید این قوانین و سنت ها را بشناسد؛ بنابراین مهم ترین هدف و فایده شناخت این سنت ها، حاکم شدن بر سرنوشت خود و عبرت پذیری از تاریخ است که انسان بتواند در پرتو شناخت سنت های الهی، آینده ای روشن و همراه با سعادت را برای خود رقم بزند. خداوند متعال، علاوه بر اینکه برای اعمال نیک و بد انسان ها در آخرت، پاداش و کیفر قرار داده است، در دنیا نیز در مقابل این اعمال پاداش و کیفری وضع نموده است. اما هدف از قرار دادن پاداش را می توان همان جنبه تشویق و تحریک نمودن افراد به سوی انجام اعمال نیک ذکر نمود و هدف از قرار دادن کیفرها همان جنبه تادیب و تنبیه فرد و مایه عبرت آموزی دیگران باشد.
سنت های الهی در پاداش های دینوی
پاداش های دنیوی الهی را می توان به دو بخش مادی و معنوی تقسیم کرد که هر یک از این ها دارای مصادیق متعددی است. اینک به بیان مصادیقی از پاداش های مادی می پردازیم.
← پاداش های مادی
امروزه در اثر بی توجهی به دستورات الهی و سنت های خداوندی در زمینه های مختلف، فضای نامناسبی بر جامعه ما و دیگر جوامع بشری حاکم شده است؛ به طوری که باعث دوری انسان ها از معنویت و اخلاق گردیده است هم چنان که خداوند متعال در دنیا، پاداش هایی بر اعمال نیک افراد مترتب ساخته، سنت ها و قوانینی هم برای کیفر افراد در دنیا نسبت به گناه و معصیت آنان قرار داده است که از اهمیت خاص خود برخوردار است.
← هدف کیفرهای دنیوی
...

💡 و آنچه را به عنوان زكوة مى پردازيد و تنها رضاى خدا را مى طلبيد و مايه بركتاست كسانى كه چنين مى كنند داراى پاداش مضاعفند.

💡 نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا بنیکوکاری از نزدیک ما، کَذلِکَ نَجْزِی مَنْ شَکَرَ (۳۵) همچنین پاداش دهیم سپاس دار را.

💡 همانگونه كه قرآن انسان ها را به انجام اعمال پسنديده ترغيب مى كند و از ارتكاباعمال زشت بشدت بر حذر مى دارد سخنان مبلّغ نيز بايد اينگونه باشد. او بايد انسانپاك و صالح رابشارتِ پاداش دهد و انسان بدكار را از عذاب الهى بترساند.

💡 ليكن پيامبران در همه حال صابر و شاكر بوده اند و هرگز لب به شكايت و اظهارناراحتى نگشودند، زيرا بخوبى از اجر صابران و پاداش بلا ديدگان آگاه بودند.

💡 (كسى كه به سوى خدا دعوت كند و عمل صالح انجام دهد و خود را در زمره مسلمانانبداند، بى شك با خداوند و پيامبرش ‍ مخالفت نورزيده است و اما اينكه به امان، احسان،صله و پاداش ‍ دعوت نمودى پس آگاه باش بهترين امان، امان خداست ).

💡 و خدای را عزّ و جل دیّان خوانند بمعنی داور است و شمار خواه و پاداش ده. مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ. اینجا ستایش تمام شد.