سعد بلع

سعد بلع. [س َ دِ ب ُ ل َ ] ( اِخ ) دو ستاره است بر دست چپ آبریز و میانشان سومین است گویند این آن است که سعد او را فرو برد. ( التفهیم ص 112 ). منزل بیست و سوم از منازل قمر و از آخر سعد ذابح است تا بیست و پنج درجه و چهل و دو دقیقه و پنجاه و یک ثانیه و نزد اهل احکام منزلی است ممتزج از سعادت و نحوست. یکی از منازل قمر است و آن از جمله سعود ده گانه است. ( یادداشت مؤلف ).

دو ستاره است بر دست چپ آبریز و میانشان سومین است گویند این آنست که سعد او را فرو برد.

💡 فی‌المثل نعل سمند تو گر آیینه شود همچو خورشید در او سعد نماید کیوان

💡 باغ‌ دولت را مظفر بود و سعد سرفراز هرکه دیدی غرهٔ دیدار اوگفتی فری

💡 ندارد گشت راهت مهره نرد بساط من نشان سعد هرگز نیست اندر قرعه فالم

💡 صبور باش و بدین روز دل بنه سعدی که روز اولم این روز در نظر می‌گشت

💡 عماد دولت بوسعد مایه همه سعد که هدیه است ز گردون و تحفه عالم