روشنایی بخشیدن

روشنایی بخشیدن. [ رَ / رُو ش َ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) روشنایی دادن. نور دادن. روشنی دادن. نور بخشیدن. رجوع به روشنایی دادن و روشنایی بخش شود.

روشنایی دادن. نور دادن

💡 دل چه بندم به مه و مهر که این ویرانه روشنایی نپذیرد ز چراغ دگران

💡 فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ (۸) آن گاه که ستارگان روشنایی آن بسترند.

💡 به غیر از کاندلا بر متر مربع، یکاهای مختلفی برای روشنایی به کار می‌رود.

💡 در خواب مهی دوش روانم دیده است با روی و لبی که روشنایی دیده است

💡 صاحب عادل همی‌گوید که از دیدار اوست روشنایی هر زمان افزون به چشم اندر مرا