دنیا پسندی

دنیاپسندی. [ دُن ْ پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) صفت و حالت دنیاپسند. مورد قبول و پسند همگان بودن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دنیاپسند شود.

صفت و حالت دنیا پسند.

💡 از چه رو این همه بیداد پسندی بر من گر نوازیم همانا که نباشد عاری

💡 پسندی رهی کو پسندیده بود همان بینی از چرخ کو دیده بود

💡 پسندی که شهری بسوزد به نار اگر چه سرایت بود بر کنار؟

💡 تا پسندی ز من سر زلف، ای نگار من شوریده گشت چون سر زلف تو کار من

💡 نیازمند ترا رسم خود پسندی نیست طریق اهل دلان غیر دردمندی نیست

💡 بشکنی ار عهد خود پسندی بندی باشکن و زلف یار محکم پیمان