ذوجسدین

ذوجسدین. [ ج َ س َ دَ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) در اصطلاح کیمیائیان قدیم، هر جسد ( جسم ) که مرکب باشد از دو جسد از اجساد اربعة یعنی خاک وآب و باد و آتش. هر جسم مرکب از دو عنصر از عناصر اربعة. || ( اِخ ) ستاره عطارد، از آنروی که خانه او جوز است که آنرا جسدین ( دو پیکر ) نامند.

(جَ سَ دَ یا دِ ) [ ع. ] (ص مر. ) ۱ - دارند ة جسد. ۲ - هر جسمی که مرکب از دو عنصر از عناصر چهارگانه باشد. ۳ - سیارة عطارد از آن روی که خانة او جوزا (جسدین یا دوپیکر می باشد ).

۱- صاحب جسد ۲- هر جسد ( جسم ) که مرکب باشد از دو جسد از اجساد اربعه ( بخاک آب باد آتش ). هر مرکب از دو عنصر ( از عناصر اربعه ). ۳- ستاره عطارد از آن روی که خانه او جوزا ( جسدین دو پیکر ) است.
در اصطلاح کیمائیان قدیم هر جسد که مرکب باشد.

دارند ة جسد.
هر جسمی که مرکب از دو عنصر از عناصر چهارگانه باشد.
سیارة عطارد از آن روی که خانة او جوزا (جسدین یا دوپیکر می‌باشد)

💡 در کتاب کشاف اصطلاحات الفنون که در ۱۱۲۴ ه‍.ش در هند تألیف شده ذیل واژه برج، نام برج‌های عربی را برای فصل‌های سال خورشیدی به کار می‌برد این کتاب که به عربی است برای اولین بار از بروج ربیعیه و خریفیه و صیفیه و شتویه در یک متن عربی نام می‌برد. در ترجمه فارسی آن که در سال ۱۲۴۰ ه‍.ش در کلکته انجام شده آمده: «سه برج نخست بروج ربیعیه و سه برج ثانی بروج صیفیه و شش برج نیمهٔ نخست سال را بروج شمالی و مالیه نامند آنگاه سه برج سوم را بروج خریفیه و سه برج چهارم را بروج شتویه و شش برج نیمهٔ دوم سال را جنوبیه و منخفضه نامند از اول جدی تا آخر جوزا را صاعده و معوجة الطلوع نام گذارند و از اول سرطان تا آخر قوس را مستقیمةالطلوع و هابطه و مطیعه و آمره خوانند … اولین برج از هریک از بروج ربیعیه و صیفیه و خریفیه و شتویه را برج منقلب نامند زیرا بمجرد حلول آفتاب از برجی ببرج دیگر فصل نیز بفصلی دیگر بازگردد و دومین برج از برجهای فصول اربعه را برج ثابت خوانند زیرا فصلی که بروج مربوط بدان فصل می‌باشد در آن موقع ثابت و تغییرناپذیر است و سومین برج از برجهای فصول چهارگانه را ذوجسدین گویند زیرا هوا در ماه آخر فصل بواسطهٔ حلول و نقل آفتاب از آخرین برج فصلی به اولین برج فصل دیگر در حالت امتزاج بین الفصلین باشد و از این بیان وجه تسمیهٔ برج دوم هر فصل به ثابت کاملاً روشن و هویدا گردد.»