دمبل و دیمبو

دمبل و دیمبو. [ دَ ب ِ ل ُ ب ُ ] ( اِ صوت ) در اصطلاح عامیانه، حکایت صوت دایره و دنبک. از اتباع است به معنی تنبک زدن و برجستن. ( از لغت محی شوشتر ):
دمبل و دیمبو نقاره، عروس تنبان نداره
داماد رفته بیاره، ساق و سلامت نیاره.
( از ترانه های عامیانه ).

در اصطلاح عامیانه حکایت صوت دایره و دنبک. از اتباع است به معنی تنبک زدن و بر جستن.

💡 ابزاری شبیه به دمبل امروزین است که از میله‌ای چوبی که وزنه‌هایی در دو طرف آن قرار دارد درست می‌شود.

💡 یک منظره‌ای دل‌انگیز و شاعرانه به وجود می‌آورد. همچنین دمبل (خیر) و اَکال نیز یافت می‌شود.

💡 از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه خوراك خضر والياس كرفس و دمبلان است.

💡 از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّممنقول است دمبلان از گياه بهشت و آبش براى درد چشم نافع است.

💡 در ادامه در سال ۲۰۱۳ میلادی بازسازی دمبل‌گونه در سیلیسین کشف شد که سازوکارهای تشکیل سیلیسین لایه‌ای و سیلیسین روی نقره را توجیه می‌کند.