خشک باختن

خشک باختن. [ خ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) بی شرط و گرو قمار بازی کردن. ( از برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ) ( شرفنامه منیری ). || هرچه اسباب بود بتمام درباختن. ( شرفنامه منیری ). کنایه از سامان و مایعرف خود را باختن. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ):
چشم من با رخ تو هر دو جهان
خشک می بازد و تر می ماند.خاقانی ( از آنندراج ).

بی شرط و گرو قمار بازی کردن یا هر چه اسباب بود بتمام در باختن.

💡 چه باشد دین و دل صائب که نتوان باخت در راهش؟ دو عالم باختن اینجا پشیمانی نمی دارد

💡 داستان واکنشش به دل باختن خشایارشا به دختری دیگر این کینه‌جویی‌اش را به خوبی نشان می‌دهد.

💡 شد خوشگوار از جلوه اش نقد دل و جان باختن با ترک تاز غمزه اش، تاراج ایمان شد لذیذ

💡 گوی میدان وفا را زخم چوگان بشکند گر در این میدان سپهر آید به چوگان باختن

💡 عشقم استاد شهیدان خواند از آن کاین کشتگان از من آموزند بی جان هر زمان جان باختن

💡 بود در بازی عشق بتان، جان باختن، بردن میان دلربایان است و جانبازان قماری خوش