حسین قبائی

حسین قبائی. [ ح ُ س َ ن ِ ق َب ْ با ] ( اِخ ) رجوع به حسین قبانی بن محمد و ابوعلی حسین شود.

💡 بیا از حله نان تنک باز قبائی دوز و بریان را بپوشان

💡 قبائی بود بر بالای احمد که شد پوشیده سر تا پای احمد

💡 کودکی در بر، قبائی سرخ داشت روزگاری زان خوشی خوش میگذاشت

💡 مکلل به گوهر قبائی پرند چو پروین به گوهر کشی ارجمند

💡 قبائی را که سر مغرور دارد تن آن بهتر که از خود دور دارد