جوز گندم

جوزگندم. [ ج َ / جُو گ َ دُ ] ( اِ مرکب ) گوزگندم. جوزجندم. بیخ گیاهی است که در نظر مردم چنان وانماید که گویا چند گندم است که بر هم چسبیده اند. خوردن آن منع هوس خاک خوردن کند، و آنرا بعربی خرءالحمام گویند. ( برهان ) ( آنندراج ). له قوة مبردة مطفئة مجففة یقطع النزف... یبرء القوباء. یهیج الباه. ( قانون بوعلی مقاله دوم از کتاب دوم چ تهران ص 175 ). رجوع به جوزجندم و گوزگندم شود.

گوز گندم جوزجندم بیخ گیاهی است که در نظر مردم چنان وا نماید که گویا چند گندم است که برهم چسبیده اند

💡 ز بهر گرده تو است این که گرد خرمن گردون چو گندم هر شبی انجم به راه کهکشان بینی

💡 مردم این روستا به کشاورزی در تمام فصول سال مشغولند و محصولاتی از قبیل گندم، ذرت و پنبه را کشت می‌کنند.

💡 مسلم اين است، مردى كه ادب كند فرزند خويش به مراتب بهتر از آنست كه هر روز بهمقدار يك صاع صدقه دهد. (سه كيلو گندم، مويز، خرما...)

💡 مردم تهران نیز پس از این رخدادها با توجه به کمبود گندم و بارش برف در اواخر پاییز، چنین شعری را می‌خوانند:

💡 روی گندم‌گون او با من نمی‌دانم چه کرد؟ این همی دانم که: همچون کاه می‌کاهم دگر

💡 چو پر داریم، پیراهن نخواهیم چو گندم میدهند، ارزن نخواهیم