تکیه بکتاشیه

[ویکی فقه] تکیه بکتاشیه، در شمال مسجد الراس و ضلع غربی حرم مطهر علوی قرار داشته است.تکیه، به مکان گردآمدن صوفیان، مزار مشایخ صوفیه و اقامتگاه موقت صوفیان در سفر به شهرهای زیارتی اطلاق می گردد.بنای اینگونه عمارت ها در قرن چهارم هجری رایج بوده است. اگرچه به محل اقامت صوفیه، خانقاه گفته می شد، اما با روی کار آمدن حکومت عثمانی نام این عمارت ها تغییر یافت و به جای " خانقاه" نام " تکیه" را گرفت.ظاهرا این تکیه در قرن هشتم هجری، در زمـان حیـات حـاجی بکتاش، یکـی از بزرگان فرقه بکتاشـیه، که مـدت زمانـی، در نجف اشرف عزلـت اختیـار کـرده بـود، برای اقامت درویشان این فرقـه سـاخته شـد و بعدها در طرح توسعه و بازسازی صحن مطهر امام علی (علیه السّلام) تخریب گردید و به جای آن مهمان سرای حضرت امیرالمؤمنین (علیه السّلام) بنا گردید.
تکیه بکتاشیه، در شمال مسجد الراس و ضلع غربی حرم مطهر قرار داشته است. این بنا دارای سه درِ ورودی است که یک درِ آن، به ضلع غربی بیرون حرم و دو درِ دیگر، به ایوان های داخل صحن باز می شود.
راهنمای مصور سفر زیارتی عراق، ص١٢٢.
ایـن تکیـه در قـرن هشـتم هجـری، در زمـان حیـات حـاجی بکتاش، یکـی از یکـی از بزرگان فرقه بکتاشـیه، که مـدت زمانـی، در نجف اشـرف عزلـت اختیـار کـرده بـود، ساخته شد. عثمانی هـا توجـه ویـژه ای بـه ایـن تکیـه داشـتند؛ زیـرا محـل تجمـع و اقامتـگاه صوفی هـای عثمانی، بـه هنـگام آمدنشـان بـه نجـف بـود.اما سیدمحسن امین درباره تاسیس این بنا، در کتاب اعیان الشیعه می گویــد: «ایــن تکیــه در اصــل، مقبــره عضدالدوله دیلمی بــوده اســت.»
امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۸، ص۴۲۵.
تکیه بکتاشی ها از دو بخش تشکیل شده است: • بخش اول مخصوص اقامه نماز جماعت و برپایی جلسه های درسی می باشد. این بخش به شکل مربع بوده و از چهار ایوان متقابل تشکیل شده است. حیاطی کوچک و رو باز در وسط این بخش قرار دارد.• بخش دوم محل سکونت صوفی های بکتاشیه بود. این بخش نیز مربع شکل بوده و از دو طبقه تشکیل می شود. هر طبقه شامل چند حجره و دستشوئی بوده است.
وضعیت کنونی
...
[ویکی حج] تکیه بکتاشیه (نجف). تکیه بکتاشیه، در شمال مسجد الراس و ضلع غربی حرم مطهر علوی قرار داشته است.
تکیه، به مکان گردآمدن صوفیان، مزار مشایخ صوفیه و اقامتگاه موقت صوفیان در سفر به شهرهای زیارتی اطلاق می گردد.
بناى اینگونه عمارت ها در قرن چهارم هجرى رایج بوده است. اگرچه به محل اقامت صوفیه، خانقاه گفته مى شد، اما با روی کار آمدن حکومت عثمانى نام این عمارت ها تغییر یافت و به جاى "خانقاه" نام "تکیه" را گرفت.

💡 علویان ازین جهت که ستایشگر حاجی بکتاش والی هستند، دیدگاه تنگاتنگی با بکتاشیه دارند. گروه‌های قومی علویان را ترکان آناتولی، مردم آذری، تاتارها، کردها، زازاها و ترکمن‌ها تشکیل می‌دهند. آمار دقیقی از جمعیت علویان در ترکیه در دست نیست. اساسی‌ترین دلیل این موضوع می‌تواند آزارها و رنجش‌های تاریخی گروه‌های سنی تندرو که کمابیش نیز ضد علویان رخ می‌دهند، باشد. جمعیت این گروه ۲۵ میلیون برآورد می‌شود. (۳۰٪ کل جمعیت ترکیه) بسیاری از ترکان آناتولی و ترکمن‌ها و کردها و زازاهای ترکیه را علویان تشکیل می‌دهند، بیشتر کردهای کردستان ترکیه علوی می‌باشند. پیشینه تمرکز علویان در استان تونج‌ایلی (با نام پیشین درسیم) می‌باشد. بر خلاف ساختار بکتاشی‌ها و صوفیان که رهبری بر پایهٔ سلسله است، رهبری علویان موروثی است که برگرفته از ساختار رهبری صفویه است. نزدیک به ۱۰٪ علویان سید‌اند. رهبران علوی با نام‌های پیر مرشدها رهبر دده شناخته می‌شوند. بر خلاف باور به برابری زن مرد، رهبری ویژه مردان است.

💡 علویان ازین جهت که ستایشگر حاجی بکتاش والی هستند، دیدگاه تنگاتنگی با بکتاشیه دارند. گروه‌های قومی علویان را ترکان آناتولی، مردم آذری، تاتارها، کردها، زازاها و ترکمن‌ها تشکیل می‌دهند.