تعزیه حضرت علی اکبر

[ویکی شیعه] تعزیه حضرت علی اکبر (ع). تعزیه حضرت علی اکبر(ع) از تعزیه های دهه اول محرم. موضوع این تعزیه که معمولا در روز هشتم اجرا می شود، شهادت حضرت علی اکبر(ع) است.
علی بن حسین بن علی بن ابی طالب(ع)، که به علی اکبر شهرت دارد، فرزند امام حسین(ع)، پیشوای سوم شیعیان است که در سال ۳۳ق در مدینه به دنیا آمد.گفته اند او در سیرت ظاهری و باطنی بسیار به پیامبر اسلام شبیه بوده است. علی اکبر در واقعه عاشورا شجاعت و فدارکاری بسیاری از خود نشان داد و در نبرد با سپاهیان یزید به شهادت رسید. بنابر روایات، وی نخستین شهید از بنی هاشم در روز عاشورا بوده است. مرقد حضرت علی اکبر در جوار پدرش در کربلا قرار دارد.
تعزیه با نقل سخنانی از امام حسین(ع)، حضرت زینب و لیلا مادر علی اکبر(ع) شروع و سپس حضرت علی اکبر(ع) برای گرفتن اجازه میدان وارد خیمه امام حسین(ع) می شود. مکالمه امام و فرزندش به درازا کشیده می شود، نهایت علی اکبر(ع) پدر را راضی می کند و سپس به سراغ مادر می رود. لیلا به سختی به علی اکبر(ع) اجازه می دهد، سپس نوبت خواهرش سکینه می شود که مانع رفتن وی به میدان شود، علی اکبر پدر را واسطه خود و سکنیه می نماید و عازم میدان می شود.

💡 در ناحیهٔ کارائیب، برای نمونه در جزیرهٔ ترینیداد نیز تعزیه به مراسمی نمادین مربوط می‌شود که به آن «تَجَه» یا «هوسَی» (حسین) می‌گویند. عمده‌ترین بخش آن آداب مربوط به مراسم تابوت است تجه را در روزهای محرم ساخته و پس از نمایش، آن را در آب غرق می‌کنند.

💡 امروزه یکی از معدود آثار باقی‌مانده که توصیفی از وضعیت تکیه دولت در اختیار ما می‌گذارد، تابلوی تصویر تکیه دولت در اثر کمال‌الملک نه تنها از لحاظ طرح و ترکیب و رنگ آمیزی اثری بدیع و شاهکاری نفیس است، بلکه از آنجا که نشان‌دهندهٔ طراحی و معماری یک بنای عظیم تاریخی است و مخصوصاً از این جهت که بیان‌گر مراسم پرجلال و شکوه تعزیه‌داری است، به‌عنوان گویاترین سند مهم ملی، پرارزش است.

💡 'یک مومن واقعی باید شکستن تعزیه ها به زور را به اندازه شکستن بت ها،  پرفضیلت بشمارد اگر خودش نمی‌تواند آنها را بشکند، بگذارید به دیگران دستور دهد. حتی اگر این از توان او خارج است، بگذارید حداقل از آنها با تمام قلب و روح خود متنفر باشد و نسبت به آنها نفرت بورزد '.

💡 اعتقاد بر این است که حرکت‌های جمعی با تعزیه (تابوت) — که بازتولیدشدهٔ مقبره حسین است — دارای جنبه‌های ویژه‌ای است؛ باارزش‌ترین‌شان در امام‌باره نگهداری شده‌اند و در پایان مراسم در محل‌هایی به نام «کربلای محلی» دفن می‌شوند.