بابی حلبی

[ویکی فقه] بابی ِ حَلَبی، مصطفی بن عبدالملک (عثمان ) (د اواخر ذیحجه ۱۰۹۱/ ژانویه ۱۶۸۱)، ادیب، شاعر و قاضی حنفی حلب می باشد.
محبی که معاصر وی بوده، در خلاصةالاثر اطلاعات نسبتاً جامعی از زندگی او به دست داده است.

💡 آه از آن جادو که چون می‌آورد لب در فسون نکته‌ای می‌گوید از بابی که می‌سوزد مرا

💡 دورُ دورِ خّشکسال دّین و قحطِ دّانشست چند گویی فتح بابی کو و بارانی کجاست

💡 تو با شاهان دیگر آنچنان باشی بهر بابی که شیران همبر گوران و بازان همبر جغدان

💡 این کتاب را بنا بر آرای بسیاری از تاریخ‌پژوهان می‌توان نخستین تاریخ‌نگاری ظهور باب و آیین بابی دانست.

💡 آن نمی‌گویم که در طی زبان ناورده‌ام آن هجا کان نزد من بابی بود از کافری

💡 مخالفان مشروطه هم نشریاتی را منتشر می‌کردند؛ مثلاً آملاعمو ارگان انجمن اسلامیهٔ تبریز بود که در تبریز منتشر می‌شد و در مخالفت با مشروطه‌خواهان می‌نوشت و آنان را بابی یا لامذهب قلمداد می‌کرد.