بابارتن هندی

بابارتن هندی. [ رَ ت َ ن ِ هَِ ] ( اِخ ) بابارطن هندی. مکنی به ابوالرضا یکی از شیوخ عرفای هند. افسانه های چندی درباره او آمده است از جمله گویند عمر او یکهزار و چهارصد سال بوده و از حواریون عیسی است و صحبت حضرت رسول اکرم را نیز دریافته است و در نیمه اول مائه هفتم هجری درگذشته است. رجوع به ابوالرضا بابارتن در لغت نامه و ذیل «رتن » در تاج العروس و «لغات تاریخیه و جغرافیه ترکی ج 2» شود. مؤلف قاموس الاعلام آرد: بابارتن هندی ( ابوالرضا ) وی درقرن ششم هجری میزیست. مدعی بود که از زمان حضرت مسیح زنده مانده و در زمره اصحاب کبار داخل شده است.

💡 دو چیزست کو را ببند اندر آرد یکی تیغ هندی دگر زرّ کانی

💡 هندی caddar، از فارسی «چادر». پوشش رایج میان بانوان مسلمان و هندو، به ویژه در ایران و هند.

💡 قرار برده ز برنده خنجر هندی ز بهر آنکه دهد بوم هند را تسکین

💡 باش تا آید («‌پشوتن‌»‌ همره بهرام‌شاه‌ پیل جنگی دریسار و تیغ هندی دریمین

💡 کزین سان سه گلروی دارد به چنگ برهنه چنین تیغ هندی به چنگ

💡 هندی daftar، از فارسی «دفتر»، از عربی «دِفتر»، از یونانی diphtheria(چرم، پارچه نوشتنی).