باب النبی در مسجدالحرام

باب النبی در مسجدالحرام، یکی از درهای ضلع شرقی مسجدالحرام و سومین ورودی از ورودی‌های قدیم این مسجد است. این باب به سبب ورود و خروج پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله هنگام سکونت در خانه خدیجه، به این نام مشهور شد و در منابع نخستین با همین عنوان یاد شده است. در طول تاریخ، این در با نام‌های متعددی شناخته شده است، از جمله باب الجنائز به دلیل بیرون بردن جنازه‌ها، باب الافضلیه به سبب هم‌جواری با مدرسه افضلیه، و باب النساء به خاطر اختصاص آن به ورود زنان. در سده دهم هجری، به دلیل بازار اطراف این در که زیورآلات و پارچه‌های ابریشمین در آن فروخته می‌شد، با نام باب القفص نیز یاد شده است. همچنین حریر فروشان کنار این در جمع می‌شدند و آن را باب الحریرین می‌نامیدند. در دوره گسترش مسجدالحرام به فرمان مهدی عباسی، نخستین بار دری با یک طاق ساخته شد که عرض آن حدود سه و نیم متر و ارتفاع آن حدود پنج متر بود و با پنج پله به مسجد می‌رسید. این باب از قدیمی‌ترین ورودی‌ها به شمار می‌رود و اهمیت آن هم به دلیل ارتباط تاریخی با پیامبر و هم به سبب کارکردهای اجتماعی و مذهبی آن است. باب النبی همچنین یکی از مکان‌های استجابت دعا در مسجدالحرام شمرده شده و در طول تاریخ مورد توجه زائران و بازدیدکنندگان بوده است. در منابع تاریخی و فقهی، این باب همیشه به عنوان نقطه‌ای مهم برای ورود و خروج به مسجد و ارتباط با فعالیت‌های عبادی و اجتماعی معرفی شده است. با تغییرات معماری و بازسازی‌های متعدد، این باب حفظ شده و نماد پیوند تاریخی مسجدالحرام با زندگی پیامبر و دوره‌های مختلف اسلامی است.