انذار ابوجهل

[ویکی فقه] انذار ابوجهل (قرآن). ابوجهل سوگند یادکرد که هنگام نماز و سجده پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم بر گردن آن حضرت پا بگذارد، ولی خداوند به ابوجهل، از گرفتار شدنش به آتش جهنم هشدار داد.
خداوند به ابوجهل، از گرفتار شدنش به آتش جهنم هشدار می دهد:ارءیت الذی ینهی• عبدا اذا صلی «به من خبر ده آیا کسی که نهی می کند، بنده ای را به هنگامی که نماز می خواند (آیا مستحق عذاب الهی نیست)؟ » کلا لـئن لم ینته لنسفعا بالناصیة• ناصیة کـذبة خاطئة• فلیدع نادیه• سندع الزبانیة. «چنان نیست که او خیال می کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه اش (موی پیش سرش) را گرفته (و به سوی عذاب می کشانیم)، همان ناصیه دروغگوی خطاکار را! سپس هر که را می خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)! ما هم بزودی ماموران دوزخ را صدا می زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)! » (در شان نزول آیات آورده شده: ابوجهل سوگند یادکرد که هنگام نماز و سجده پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم بر گردن آن حضرت پا بگذارد.)
← شان نزول
۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۴۰۰.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۵، ص۱۰، برگرفته از مقاله «انذار ابوجهل».
...

💡 و در مجمع البيان در ذيل آيه (ارايت الذى ينهى...) آمده كه ابوجهل گفت راستى محمد صورت خود را در حضور شما به خاك مى گذارد؟ گفتند: بله. گفتبه آن كسى سوگند كه بايد به او سوگند خورد، اگر او را ببينم كه چنين مى كندگردنش را لگدمال خواهم كرد.

💡 اين عمل ناجوانمردانه انجام شد و ابوجهل و مزدورانش با صداى بلند خنديدند بعضى ازياران پيامبر اين صحنه را ديدند، اما جراءت نكردند پيش ‍ رفته و آن شكمبه را بردارند.

💡 حايل شدن جبرئيل ميان او و ابوجهل به صورت حيوانى نر يا شيرى كه به اندازه شترنر بود آن گاه كه ابوجهل مى خواست در هنگام سجده سنگ بزرگى را بر سر آن حضرتبيفكند.

💡 ابوجهل علاوه بر آزار بدنى، او را آزار روحى نيز مى داد، و به او كه پيرزن قد خميدهبود مى گفت: تو به خاطر خدا به محمد ايمان نياورده اى، بلكه شيفتهجمال محمد و عاشق رنگ او شده اى.

💡 عمرو بن جموح با وى روبرو شد و ضربتى بر ران او زد، ابوجهل هم ضربتى بر دست عمرو زد و دست او را از بازو جدا كرد، بطورى كه به پوستآويزان شد، عمرو آن دست را زير پاى خود قرار داد و خود بلند شد و دستش را از بدنخود جدا كرده انداخت.