امر غیری

[ویکی فقه] امر به مقدمات چیزی به دلیل مطلوبیت ذی المقدمه را امر غیری گویند.
امر غیری، مقابل امر نفسی می باشد و به معنای امر به چیزی است که مطلوب اصلی مولا نمی باشد و مطلوبیت آن، غیری است؛ یعنی چون راه رسیدن به چیزی است که آن نزد مولا مطلوب اصلی است، به آن امر شده است؛ به بیان دیگر، امر به چیزی است به دلیل مصلحت موجود در چیز دیگر؛ برای مثال، در امر به طهارت نماز، چون نماز مطلوب اصلی مولا است، به طهارت که شرط آن است، امر تعلق گرفته است، و یا در امر به پیمودن راه و رفتن به مکه برای انجام مناسک حج، آن چه مطلوب اصلی مولا است به جا آوردن حج است، ولی چون پیمودن راه، مقدمه وجود مناسک حج است، به آن نیز امر شده است.بدیهی است که بر امتثال امر غیری، ثوابی مستقل و بر مخالفت با آن عقابی مستقل مترتب نمی شود.
عناوین مرتبط
۱. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۱۷۳.
...

💡 دگر دعوی که دیدی بر سر دار که غیری نیست جز دیدارمولا

💡 گفت اگر عاشق بدی یک ذره او کی شدی هرگز به غیری غره او

💡 غیری چگونه روی نماید چو هرچه هست عین دگر یکی است سزاوار آمده

💡 نصیب امروز برگیر از متاعی که فردا گرددش غیری خداوند

💡 هر قرض که در گردن من بود ز غیری از خون دل و دیده ادا کردم و رفتم

💡 داروی دردی که هست از در غیری مخواه درد دل خویش را دارو و درمان تویی