حرمت غیری

[ویکی فقه] حرمت غیریالزام به ترک چیزی به خاطر مفسده موجود در شیء مرتبط با آن را حرمت غیری گویند.
حرمت غیری، مقابل حرمت نفسی بوده و عبارت است از منع اکید از چیزی و الزام به ترک آن، به خاطر مفسده ای که در غیر آن وجود دارد و آن در جایی است که آن چیز مقدمه وجودی حرام نفسی باشد. در حقیقت، در حرمت غیری، فعلی که مقدمه فعل دیگر است، فی نفسه مفسده ملزمه ندارد، بلکه ذی المقدمه مفسده ملزمه دارد، ولی از حرمت نفسی ذی المقدمه یک «حرمت» ایجاد شده و به مقدمه تعلق می گیرد و سبب حرمت غیری مقدمه می شود.
اختلاف بین اصولیون
عقل به حرمت غیری مقدمه حرام حکم می نماید، اما نسبت به حرمت شرعی آن، میان اصولیون، اختلاف وجود دارد.

💡 گوش: آيات و روايات بسيارى درباره احترام مومن و حرمت اذيت و آزار و كشتن آن وارد شدهكه به برخى از آنها اشاره مى كنم.

💡 آن حضرت فرمود: (از آن نگرانم كه به دستور يزيد در حرم الهى ترور شوم و باريخته شدن خون پسر پيامبر در كعبه، حرمت آن شكسته شود.)

💡 ما را که دیده در سر این شور و شین شد عزم زیارت حرمت فرض عین شد

💡 حرمت گیسو و چشمش را بر آنستم که نیست هیچ کافر را عذاب و هیچ ساحر را عقاب

💡 آسمان را حرمت او در علو تمکین کند گر کند مر ماه را در نور تمکین آفتاب

💡 ولى خوشبختانه روايات فراوانى در قباحت و حرمت آن وارد گشته كه به بعضى از آنهااشاره مى شود: