حرمت نفسی

[ویکی فقه] الزام به ترک چیزی به خاطر مفسده موجود در خود آن را حرمت نفسی گویند
حرمت نفسی، به معنای منع اکید و الزام به ترک چیزی به خاطر مفسده موجود در آن می باشد، مانند: حرمت دروغ و بیع ربوی.
نکته
در ترتب عقاب بر انجام حرام نفسی اتفاق نظر وجود دارد، اما در ترتب عقاب بر انجام حرام غیری، اختلاف است.

💡 بنشان بچشمت از سر حرمت چو توتیا گردی که خیزد از اثر پای مقبلی

💡 عزت ز محرمان بر او بیشتر کراست دارد کسی که حرمت از ایشان زیاده کیست

💡 بر اين درگاه به دعا و توسل بايست كه در اين جا و به حرمت اين بارگاه، دعاى كسانمستجاب شود.

💡 ادب ان است که با حرمت عدلش پس ازین بر سر جمع نبرند سر شمع به گاز

💡 در حرمت می زاهد اگر پخته خیالی ایدردکشان عیب مگیرید که خام است

💡 این شقاوت را مبدّل بر سعادت کن بزودی حقّ احمد حقّ زهرا، حرمت شبیّر و شبّر