اسیب های تلویزیون

[ویکی فقه] آسیب های تلویزیون. تلویزیون بعنوان یکی از قدرتمندترین رسانه ها که همچون سایر رسانه ها، اقتضائات و قابلیت های خاص خود را داراست، جایگاه پراهمیتی در نظام های سیاسی و حکومتی گوناگون دارد و هر کشوری سعی می کند از آن در راستای سیاست ها و براساس ارزشهای مقبول خود بهره بگیرد.
در کشور ما هم این رسانه، که توانائی در تعامل قرار گرفتن با دین را داراست، بایستی منطبق با ارزشهای اسلامی و انقلابی، گام برداشته و کارکردهای خود را براین اساس تنظیم نماید. اما به هر حال در این عرصه با آسیب ها و اشکالاتی روبروست که این مشکلات می توانند در صورت بی توجهی، به دین و دینداری، خدشه وارد کنند. این نوشتار برآنست تا به برخی آسیب های آشکار موجود در برنامه های دینی و برخی آسیب ها که سائر برنامه ها در رابطه با دین یا دینداری دارند بپردازد.
مقدمه
برقراری ارتباط که مبادله ی اطلاعات را به همراه دارد و در پرتوی آن انسان ها می توانند ضمن انتقال خواسته های خود به همدیگر، به واقعیت های تازه ای دست یابند نیازمند ابزاری بنام رسانه هاست.
وسیله ارتباط بشر
یعنی زبان که در نهاد بشر به ودیعه نهاده شده، با وسعت محیط زندگی بشری و افزایش فاصله ها، جوابگوی نیاز بشری نبود؛ لذا موجب شد تا انسان خلاق، به سمت ابداع رسانه های جدیدی گام بردارد. سرانجام با اختراع چاپ در حدود سال ۱۴۵۰م، اولین عصر ارتباطات جمعی، رقم خورد و انسان از کهکشان شفاهی پای به کهکشان گوتنبرگ گذاشت. اینگونه از ارتباط با ایجاد رسانه های نوین و الکترونیکی مانند سینما، رادیو و تلویزیون وارد عصر جدیدی شد و به عقیدۀ «مک لوهان» عصر مارکنی یا ارتباطات الکترونی آغاز گردید.
تنوع محتوایی تلوزیون
...