اره جان

💡 خون تا به چند در دلم ای نازنین کنی؟ بسمل مرا به اره چین جبین کنی

💡 سرویم و بر آزادی ما سایه گرانست کو اره کزین نیز سبکبار نشینیم

💡 اره در پا ز آمد و رفت در دونان نهاد نخل عزتها بسی از پا درآورد احتیاج

💡 جورکشی بر درت ساخت مرا سربلند اره فرق من است کنگر ایوان عشق

💡 نگیرد نخل غم زآن رو در آن اوج که دروی اره آبیست هر موج