ادات تقریر

[ویکی فقه] ادات تقریر، ادات بیانگر تصدیق گوینده را می گویند.
« نعم » از ادوات تقریر شمرده شده است که برای تصدیق مخبر استفاده می شود؛ خواه در جمله مثبت بیاید، خواه در جمله منفی؛ مثلا در جواب «ا حضر محمد؟»، «نعم» به معنای حاضر شدن او است، و در جواب «الم یحضر محمد؟»، «نعم» به معنای حاضر نبودن محمد است.
مثال
آیه: (... فهل وجدتم ما وعد ربکم حقا قالوا نعم...)؛ "آیا شما (نیز) آنچه را پروردگارتان وعده کرده بود راست و درست یافتید می گویند: آری" و (قل نعم وانتم داخرون)؛ "بگو آری در حالی که شما خوارید".

💡 علامه طباطبایی در نهایةالحکمة چند تقریر از این برهان اقامه می‌کند.

💡 شب که حسرت رخصت درد دلی زان غمزه یافت یک نگه کردم که یک عالم سخن تقریر شد

💡 قاصدا نام مرا بردی و غمگین شده یارم خوب شد شرح غمم را همه تقریر نکردی

💡 بر چهره ی وصفش چه محل زیور تقریر دریاب که حاجت به بیان نیست عیان را

💡 حدیث محنت آن تشنگان غرقه به خون حکایتی است که نتوان نمودنش تقریر