اخبار ترجیح به مخالفت عامه

[ویکی فقه] روایات دلالت کننده بر ترجیح حدیث به سبب مخالفت آن با رأی اهل سنّت را اخبار ترجیح به مخالفت عامه گویند.
منظور از اخبار ترجیح به مخالفت عامه، اخباری است که ملاک رجحان یکی از دو خبر متعارض غیر متعادل را بر دیگری، مخالفت آن با نظر علمای اهل سنت می داند؛ یعنی اگر دو حدیث با یک دیگر تعارض کردند و یکی از آن دو حکمی مخالف نظر علمای عامه داشته باشد، حدیثی رجحان دارد که مخالف عامه باشد؛ برای مثال، اهل سنت، قرائت سور عزائم سوره های دارای سجده واجب را در نماز جایز می دانند، حال اگر در روایات شیعه، دو روایت متعارض وجود داشته باشد که یکی حکم به جواز قرائت سور عزائم در نماز و دیگری حکم به عدم جواز آن نماید، اخبار ترجیح به مخالفت عامه، حدیث دوم را به دلیل مخالفت آن با دیدگاه اهل سنت مرجح می داند.
روایات
روایاتی که در مورد ترجیح به مخالفت عامه وارد شده است، عبارت اند از:
← روایات عمل به مخالف عامه
۱. ↑ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۸۵.
...

💡 اين تعبير گويا پاسخى است به گفتار مشركان كه مخالفت پيامبر را با آئين بتپرستى كه آئين نياكان عرب بود نكوهش مى كردند، پيامبر در پاسخ آنها مى گويد: اينسنتشكنى و پشت پا زدن به عقائد خرافى محيط، تنها كار من نيست، ابراهيم كه مورداحترام همه ما است نيز چنين كرد.

💡 و مرید باید که هیچ کس را مخالفت نکند اگرچه داند که حق بدست اوست خاموش بود و بظاهر چنان نماید که موافق اوست و هر مریدی که در وی ستیزه و لجاج و پیکار بود از وی هیچ چیز نیاید.

💡 ویحک! گمان مبر که این معصیت تو را به عقوبت از آن برد که خدای تعالی را از مخالفت تو خشم آید تا گویی وی را از معصیت من چه. که این نه چنان است، بلکه آتش دوزخ در درون تو هم از شهوت تو تولد کند نه از آن که طبیب خشمگین شود به سبب مخالفت تو فرمان وی را.

💡 در منشور ملل متحد هرگز واژه‌ای به نام وتو قید نشده‌است. بلکه لزوم جلب ۹ رای موافق از مجموع ۱۵ رای اعضای شورای امنیت که باید شامل ۵ رای موافق اعضای دائم شورا باشد مطرح است. به این ترتیب مخالفت یکی از اعضای دائم به معنای عدم تصویب قطعنامه و به اصطلاح "وتو"ی آن است.

💡 و از جنید رضی اللّه عنه پرسیدند: «مَا الْوَصْلُ؟» قال: «ترکُ الْهَوی.» آن که خواهد تا به وصلت حق مکرم شود هوای تن را خلاف باید کرد؛ که بنده هیچ عبادت نکند بزرگتر از مخالفت هوی؛ از آن که کوه به ناخن کندن به آدمیزاد آسانتر از مخالفت نفس و هوی بود.

💡 مـراد از (ذكر) ذكر خداى تعالى و يادآورى اوست به توحيدش و به معارف حقى كه ازتـوحيد او سرچشمه مى گيرد، مانند: معاد، نبوت و غير آن دو. و كلمه عزة به معناى امتناع وزير بار نرفتن است. و كلمه (شقاق ) به معناى مخالفت است.