ابن فرضی ابوالولید عبدالله بن محمد ازدی

[ویکی فقه] اِبْن ِ فَرَضی، ابوالولید (یا ابومحمد) عبدالله بن محمد بن یوسف ابن نصر ازدی (۳۵۱-۴۰۳ق / ۹۶۲-۱۰۱۲م )، مورخ، ادیب، محدث و قاضی مالکی مذهب اندلس است.
نیای وی یوسف بن نصر از مردم استجه بود که سپس در قرطبه مسکن گزید و پسرش محمد ( جمادی الاخر ۳۶۵ق/ فوریه ۹۷۶م، پدر ابن فرضی، در همان جا به تحصیل علم پرداخت و در حساب و فرائض چندان مهارت یافت که او را بدان علم منسوب کردند و فرضی نامیدند.
محمد ابن ابار، التکملة لکتاب الصلة، ج۱، ص۳۶۸، به کوشش سید عزت عطار حسینی، قاهره، ۱۳۷۵ق / ۱۹۵۵م.
ابن فرضی در قرطبه متولد شد و دوران رشد و جوانی خود را همان جا سپری کرد و نزد عالمانی چون محمد بن یحیی معروف به ابن خرّاز، محمد بن ابی دُلَیم، ابوزکریا یحیی بن مالک بن عائذ، ابوایوب سلیمان بن ایوب و ابوعبدالله محمد بن احمد، معروف به ابن فخّار دانش آموخت
عبدالله ابن فرضی، تاریخ العلماء و الرواة للعلم بالاندلس، ج۱، ص۲۲۲، به کوشش سید عزت عطار حسینی، قاهره، ۱۳۷۳ق / ۱۹۵۴م.
به نظر می رسد که ابن فرضی پس از بازگشت نیز دست از تحصیل برنداشت و برخی دیگر از استادان و مشایخ او در اندلس که نام آنان باقی مانده است،
محمد حمیدی، جذوة المقتبس، ج۱، ص۲۳۸، به کوشش ابراهیم ابیاری، بیروت، ۱۴۰۳ق / ۱۹۸۳م.
...

💡 بخاری گاه به اختصار از این کتاب یاد می‌کند و می‌گوید: «صحیح» یا «جامع صحیح» عده‌ای از علما از جمله ابن الاثیر، ابن نقات، الحکیم النسابوری، الصفدی، ذهبی، ابن مکلا، ابوالولید الباجی و دیگران. این کتاب در گذشته و حال نزد مردم و علما به «صحیح البخاری» معروف است و این مخفف به دلیل شهرت فراوان کتاب و گردآورنده آن به امام بخاری معروف و منسوب شد.