ابن ابی عمیر ابواحمد محمد ازدی

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی عُمَیْر، ابواحمد محمد بن ابی عمیر زیاد بن عیسی اَزْدی (د ۲۱۷ق /۸۳۲م )، از محدثان بزرگ امامیه و از اصحاب اجماع در قرن ۳ق /۸م که به درک محضر ۳ تن از امامان شیعه (علیه السلام) نائل آمد.
وی در بغداد اقامت داشت و خدمت امام موسی بن جعفر (علیه السلام) رسید و از ایشان حدیث شنید. در برخی از این احادیث، امام او را با کنیه ابواحمد خطاب کرده است.
احمد نجاشی، الرجال، ج۲، ص۲۰۴، به کوشش محمد جواد نائینی، بیروت، ۱۴۰۸ق /۱۹۸۸م.
خاصه و عامه مقامی منیع و منزلتی رفیع داشت و بنابر گفته شیخ مفید
محمد مفید، الاختصاص، ج۱، ص ۸۶، به کوشش علی اکبر غفاری، قم، مؤسسة نشر الاسلامی.
از آن جا که ابن ابی عُمیر از خواص و نزدیکان امامان شیعه (علیه السلام) و از اصحاب سِرّ ایشان بود، محنتهای بسیار دید و روزگاری دراز در زندان هارون الرشید به سر برد. مدت حبس وی را از ۴ سال
احمد نجاشی، الرجال، ج۲، ص۲۰۶، به کوشش محمد جواد نائینی، بیروت، ۱۴۰۸ق /۱۹۸۸م.
...

💡 سيد مرتضى و سيد رضى (205) و پدرشان ابواحمد حسين و خواجه طوسى (206) وعلامه بحرالعلوم جمال الدين بن - مطهر(207) (معروف به علامه حلى ) وامثال آنها.

💡 اولاد: پسران: ابوالحسن امام على نقى عليه السلام - ابواحمد موسى مبرقع - حسين -عمران و دختران آن حضرت: فاطمه، خديجه، ام كلثوم و حكيمه (13).

💡 ابواحمد صغیر شیخ را گفت: مرا وسوسه رنجه می‌دارد شیخ گفت: صوفیان که من دیده‌ام بر دیو سخریت کردندی اکنون دیو بر صوفی سخریت می‌کند.

💡 پس از قدرت گرفتن معتمدعباسى، برادرش ابواحمد، محمد بنمتوكل، معروف به الموفق باللّه كه مردى زيرك و كاردان بود، به قدرت رسيد.

💡 ابواحمد موسی مبرقع (۲۱۴ ه. ق (حدود ۲۰۷ خورشیدی) مدینه-۲۹۶ ه. ق برابر ۲۸۷ خورشیدی قم) فرزند امام نهم شیعیان جوادالائمه و برادر تنی امام هادی بود.

💡 ابواحمد قَلانِسی گوید و وی از جمله استادان جُنَید بود با گروهی صحبت کردم ببصره، مرا گرامی همی داشتند، یکبار گفتم اِزارِ من کجا است، از چشم ایشان بیفتادم.