ابن شباط

[ویکی فقه] اِبْن ِ شَبّاط، ابوعبدالله محمد بن علی بن محمد (۶۱۸ -۶۸۱ق / ۱۲۲۱-۱۲۸۲م )، ادیب، شاعر، مورخ و فقیه مالکی می باشد.
خاستگاه خاندان وی تَوْزَر از شهرهای تونس بود. پدرش از توزر به قسنطینه رفت و ابن شباط در آنجا به دنیا آمد برخی زادگاه او را توزر دانسته اند.
← قاضی توزر
از وی کتابی با نام صلة السمط وسمة المرط، در ۴ جزء به جا مانده که شرحی است ادبی و تاریخی بر قصیده لامیه ابومحمد شقراطسی در سیره و زهد. چاپ انتقادی این کتاب به کوشش احمد مختار عبادی در مادرید (۱۹۷۱م ) انجام شده است.
← اثر منصوب
(۱) ابن خیر محمد، فهرست، به کوشش فرانسیکو کودرا و خ ریبراتاراگو، بغداد، ۱۳۸۲ق /۱۹۶۳م.(۲) بستانی ف.(۳) زرکلی، اعلام.(۴) کحاله عمررضا، معجم المؤلفین، دمشق، ۱۳۷۶ق /۱۹۵۷م.(۵) مخلوف محمد، شجرة النور الزکیة، قاهره، ۱۳۵۰ق.(۶) نیفر محمد، عنوان الادیب، تونس، ۱۳۵۱ق.

💡 كانون اول، كانون آخر و شباط كه سه ماه زمستان هستند.

💡 شباط بيست و هشت روز است. بادها در آن مختلف مى شود و باران زياد مى بارد. گياه وعلف سر از زمين بيرون مى آورد. آب در شاخه هاى درختان جارى مى شود. خوردن سير وگوشت پرندگان و شكار و ميوه هاى خشك شده سودمند است. جماع و حركت و فعاليت و كاردر اين ماه بسيار نيكو است.

💡 فصل زمستان: ماه كانون اول، ماه كانون آخر، ماه شباط