شیدائی

شیدائی. [ ش َ / ش ِ ] ( حامص ) رجوع به شیدایی شود.

💡 جان در طلب وصال تو شیدائی شد دل در خم گیسوی تو سودائی شد

💡 رحمی ای عشق بیا بر سر سودائی من که هوسناک شده این دل شیدائی من

💡 ز شیدائی بماندی در تف و سوز از آن اندر گدازی در شب و روز

💡 شد فاش در آفاقم آوازه شیدائی معروف جهان گشتم از دولت رسوائی

💡 ز شیدائی شدی دیوانه و مست اگر بر خود بگیری جای آن هست

💡 تا از بر من برفتی ای بینائی ز اندیشه هجر تو شدم شیدائی