اباحه صریح

[ویکی فقه] به مباح کردن چیزی با صراحت اباحه صریح گفته می شود.
از اباحه انشایی در مقابل اباحه تقدیری به اباحه صریح نیز تعبیر می شود؛ لیکن اباحه صریح گاه در مقابل اباحه ای که از فحوا و اولویت استفاده می شود، اطلاق می گردد، مانند اباحه داخل شدن در خانه، که اباحه نماز در آن به اولویت ثابت می گردد.
حاشیة کتاب المکاسب (اصفهانی) ج۲، ص۱۳۰.
۱. ↑ حاشیة کتاب المکاسب (اصفهانی) ج۲، ص۱۳۰.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص ۲۲۳-۲۲۴.
...

💡 لفظ (او) در اين آيه يكسانى و يا اباحه هر دو طرف را افاده مى كند و مراد از كلمه(اللّه ) و كلمه (الرحمن ) دو اسم است كه بر يك مسمى دلالت مى كنند، نه دو مسمى.و معناى آيه اين است كه: (خدا را چه به اسم اللّه بخوانيد و چه به اسم رحمان او راخوانده ايد و ميان اين دو گونه خواندن فرقى نيست ).

💡 اسلام هم همانطور كه بارها گفته شد دين فطرى است همى به جز احياء آثار فطرتكه در پس پرده جهل بشر قرار گرفته ندارد، و چون چنين است به جز اين نمى توانستهحكم كند، كه خوردن گوشت پاره اى حيواناتحلال است، زيرا اين حكم شرعى در اسلام مطابق است، با حكم اباحه اى تكوينى 0

💡 و معناى اينكه فرمود: (و لا تتبعوا خطوات الشيطان انه لكم عدو مبين ) اين است كه:شما در اين امرى كه خداوند اباحه آنرا تشريع كرده راه پيروى شيطان را پيش مگيريد، وپا در جاى پاى او نگذاريد و حلال خدا را حرام مكنيد. در سابق نيز گذشت كه پيروىخطوات شيطان معنايش همين تحريم حلال است بدون علم.

💡 اباحيون گفتند: مفاد آيه اين است كه همه چيز براى همه كس خلق شده است. پس كسى حقندارد چيزى را مخصوص خود قرار دهد. فقهاى اسلامى گفتند: ظاهر آيه اين است كهاصل اولى، اباحه انتفاع به هر چيز است (1585) (مگردليل بر منع آن اقامه شود).