کنیش

کنیش. [ ک ُ ] ( اِمص ) کردار است، خواه کردار نیک باشد خواه کردار بد. ( برهان ) ( آنندراج ). کنش و کردار خواه بد باشد و یا نیک. ( ناظم الاطباء ). کنش.با بخشش = بخشیش مقایسه شود. ( فرهنگ فارسی معین ).

( اسم ) ۱ - معبد یهودان ( خصوصا ). ۲ - عبادتگاه کافران ( عموما ): تنها نه منم خان. دل بتکده کرده در هر قدمی صومعه ای هست و کنشتی. ( حافظ )

کنیش ( انگلیسی: Knish ) ترکیبی از خمیر آرد و سیب زمینی می باشد که درون آن را با میوه های پخته شده، حریرهٔ سیب زمینی و پیاز یا جگر خرد شده یا پنیر، پر می کنند.

💡 کم نگردد توکم کنیش به‌عمد چون‌ که بر دیده برنهی استار

💡 هر آنکو دید رویت همچو حلّاج کنیش اندر بلای عشق آماج

💡 گفتم هوا به مرکب خاکی توان گذشت؟ گفتا توان اگر به ریاضت کنیش رام

💡 خرد ز بهر کمال و کنیش آلت مال چو ابلهان به ترازوی زر سفال مسنج

💡 خواهم که بدین شرف تو هم نیز ممتاز کنیش ز اهل تمییز

💡 نیست به عالم تنی که محرم عشق است گر به وفا ذم کنیش کارگر آید