پیکارپرست
متضادها
صلحطلب
لغت نامه دهخدا
پیکارپرست. [ پ َ / پ ِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) پیکارجوی. جنگجوی. ( انجمن آرا ). شجاع و دلاور. ج، پیکارپرستان.
فرهنگ عمید
آن که جنگ و پیکار را دوست دارد، جنگجو، پیکاردوست.
فرهنگ فارسی
( صفت ) پیکار جوی جنگجوی دلاور: از فتنه درین سوی فلک جای نبینند پیکار پرستان نه عمل را نه امانرا. ( انوری )
جمله سازی با پیکارپرست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از فتنه در این سوی فلک جای نبینند پیکارپرستان نه امل را نه امان را
💡 آن سرباز جوان که در میدان نبرد به عنوان یک پیکارپرست دلاور و بیباک شناخته میشد، با شجاعت تمام از مرزهای کشور در برابر دشمن دفاع میکرد.
💡 در افسانههای قدیمی، همیشه یک پیکارپرست قهرمان وجود داشت که با سلاح خود در برابر نیروهای تاریکی و موجودات شرور، مبارزهای بیپایان داشت.
💡 روحیه یک پیکارپرست واقعی تنها در زمان مواجهه با سختیها و چالشهای بزرگ زندگی آزموده میشود که او را به مبارزه با مشکلات وامیدارد.