نهج البلاغه در کلام رجال شیعه

[ویکی فقه] در امثال و حکم عربی شهرت دارد که کلام الملوک، ملوک الکلام، این سخنی به غایت حکیمانه است، نهج البلاغه مولا امیرالمؤمنین - علیه السّلام - که الحق اخ القرآن نام گرفته نیز مصداق عالی این سخن حکمت آمیز است، زیرا از زبان و قلم بزرگ مردی تراویده که در جهان سخنوری یگانه بوده کلامش سرآمد کلام هاست از همین روی درباره این اثر جاودانه گفته اند فوق کلام المخلوق و دون کلام الخالق.
آری، امام مؤمنان در عرصه سخنوری گوی سبقت از همگان ربوده و توسن بلاغت را در میدان فصاحت بی مهابا تازانده و هیچ کسی یارای هماوردی با او را ندارد، و نه تنها هم کیشان امام متقین بر بی رقیبی وی اذعان دارند، بلکه سخنوران غیر مسلمان هم بر این امر گواهند، و جز این نیست که کلام امام علی - علیه السّلام - مؤید از جانب حق است و از زبان و قلمی تراویده که در شهر علم نبی -صلی الله علیه و آله - بوده است. خوش تر آن باشد که سر دلبران گفته آید در حدیث دیگران
توصیف نهج البلاغه در بیان امام خمینی
در ابتدا جهت تیمن به ذکر بیاناتی از بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی -رحمة الله علیه - می پردازیم: ما مفتخریم که کتاب نهج البلاغه که بعد از قرآن، بزرگترین دستور زندگی مادی و معنوی و بالاترین کتاب رهایی بخش بشر است و دستورات معنوی و حکومتی آن بالاترین راه نجات است، از امام معصوم ماست. و در پیام دیگری آن را شفای دردهای فردی و اجتماعی دانسته و آن را اقیانوسی معرفی می نماید که هر دانشمندی در آن فرو رود غرق می شود.
نهج البلاغه در مدح سخنوران عرب
سخنوران و دانشی مردان عرب به حکم همزبانی اولین کسانی اند که حلاوت این اثر ماندنی را چشیده اند: سیدرضی که خود همت به جمع آوری این اثر سترگ گماشته و با نهج البلاغه جاودانه شده و همچون قطره ای که خود دریا شده می نویسد: جویندگان و سود برندگان از آن زیاد است و این به دلیل گران سنگی و قدر و منزلت این کتاب در فراهم داشتن شگفتی های سخن وری و زبان آوری اوست.
← عبدالحمید کاتب
...

💡 10- ((شرح نهج البلاغه ))، ابن ابى الحديد، ج 2/194 - 197، داراحياء التراثالعربى، بيروت.

💡 284- كتاب سليم بن قيس (ط دارالكتب الاسلاميه ) ص 206 و همين مطالب را ابن ابىالحديد در شرح نهج البلاغه، ج 11، ص 44 - 46 از كتاب الا حداث ابوالحسن مدائنى(متوفاى 225) نقل نموده است.

💡 عـلى (عـليه السلام ) در سخن بسيار جامع خود در نهج البلاغه اين حقيقت را با شيواترينعـبـارات بـيـان فـرموده است: فاستشفوه من ادوائكم و استعينوا به على لاوائكم، فان فيهشـفـاء مـن اكـبـر الداء، و هـو الكـفـر و النـفـاق و الغـى والضلال:

💡 487) فحق الوالد على الولد ان يطيعه فىكل شى ء الا فى معصية الله سبحانه، نهج البلاغه فيض الاسلام كلمات قصار، شماره391.

💡 1 - در يـكـى از خـطبه هاى معروف نهج البلاغه على (عليه السلام ) به اين واقعيت اشارهفرموده كه خداوند پيامبران را آنچنان فرستاده است كه مردم بتوانند آزادانه براى ايمانآوردن تصميم گيرى كنند كه اگر غير آن بود، ايمان اجبارى مى شد و سودى نداشت، مىفرمايد:

💡 887- ابن ابى الحديد گويد: اسلام مغيره از روى باور و اعتقاد نبود، و بلكه بهجهت فرار از انتقام بود، آغازش اينچنين، و پايانش، چنانچه متواتر است از على عليهالسلام بدگوئى نمود. او را لعن مى نمود(العياذ بالله ) و نيمه هاى عمرش نيز گرفتارشكم و فرجش بود، شرح نهج البلاغه، ج 20، ص ‍ 10- 8.