مجست

مجست. [ م َ ج َ ] ( اِ ) تبدیلی از «مجس » یا مخفف «مجسة» و آن موضعی است از نبض بیمار که طبیب دست بر آن نهد و شاید مقصود «مجسطی » باشد و آن کتاب هیئت بطلمیوس است. ( کلیات شمس چ فروزانفر ج 7 فرهنگ نوادر لغات ):
به جواب گفت این خو که تو داری ای جفاگر
نه سقیم ماند اینجا نه طبیب و نه مجستی.( کلیات شمس ایضاً ).
مجسة. [ م َ ج َس ْ س َ ] ( ع اِ ) جای انگشت نهادن طبیب از دست بیمار. ج، مجاس و در مثل است: افواهها مجاسها؛ یعنی دهنهای شتران و یا حنکهای آنها جای لمس کردن آنهاست زیرا که شتر هر گاه بسیار علف خورد بینندگان بمجرد دیدن، فربهی آن دریابند و احتیاج به سودن دست ندارند و این مثل را درچیزهای ظاهری گویند که از امور باطنی خبر می دهند. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). جایی که طبیب انگشت نهد و لمس کند. ( از اقرب الموارد ). محل نبض:... آب محبان از دیده مشاهده کنند مجسه بوقلمون عشق دیگرگون است و امارت علت عشق از آب دیده و آتش سینه است نه از رنگ و آبگینه. ( مقامات حمیدی مقامه 15 ). از خانه بیرون آمد تفحص کنان که طبیب عشق را دکان کدام است تا تفسره درد و مجسه وجد بدو نمایم. ( سندبادنامه ص 184 ). و رجوع به مجس شود.
- فلان ضیق المجسة؛ یعنی فلان تنگدل است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ).

💡 تری از دهه ۱۸۷۰ میلادی تا ۱۸۸۷ تئاتر هیمارکت را بر عهده داشت، وی در سال ۱۸۹۹ به بازسازی تئاتر هر مجستی کمک‌های مهمی کرد سپس در سال ۱۹۰۴ آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک را تأسیس کرد.