لاجون
لغت نامه دهخدا
لاجون. ( ص مرکب ) ( از: لای عرب + جون ( = جان فارسی ) ( در تداول عامه ). ضعیف و نزار. سست بنیه. ناتوان. کم بنیه. بی بنیه.
فرهنگ معین
(ص مر. ) (عا. ) ضعیف، بی بُنیه.
فرهنگ فارسی
لاغر ضعیف سست بنیه.
ویکی واژه
(عا.)
ضعیف، بی بُنیه.
جمله سازی با لاجون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از منصور فانی ۳۹ ترانه اجرا و روی صفحه گرامافون و ریل ضبط شده است. در سالهای ابتدایی دهه ۴۰ برخیاز ترانههای این هنرمند خمامی در شبکههای رادیویی مختلف سراسر کشور پخش میشد. پرستو، گل آتش، دختر رشتی، لیلا خانم، گالشی، پیام بهار، دختر حصیرباف، لاکو جان، بهشته لاجون و … تعدادیاز آثار وی هستند.